Volleybaltalent Rik van Solkema: “Mijn droom is om in Italië te spelen”
Als het aan de ambitieuze sportman ligt, is de topploeg uit de eredivisie niet het eindstation. Hij droomt van een profcarrière in Italië en natuurlijk het Nederlandse team.

Rik van Solkema woont in Apeldoorn, vlak bij zijn club, maar is nog altijd veel te vinden in zijn ouderlijk huis in Nijehaske. “Ik kom in de weekenden nog met grote regelmaat thuis. Zeker nu, want we hebben twee kleine puppy’s en dat is harstikke leuk.” In Nijehaske vindt hij vooral rust op zondag. “Het is hier even uitrusten en voorbereiden op een nieuwe trainingsweek in Apeldoorn.”
Niet van een vreemde
Waar de meeste van zijn huidige teamgenoten al vanaf jongs af aan met volleybal bezig zijn, begon Rik relatief laat. “Veel van mijn vriendjes op de basisschool voetbalden, dus dat ben ik ook gaan doen. Ik was verdediger en relatief lang. Met de corners ging ik altijd mee naar voren en scoorde veel met mijn hoofd.” Toch stopte Rik met voetbal en koos voor een andere balsport. “Ik weet eigenlijk niet waarom ik stopte, ik had het wel een beetje gezien, denk ik. Wat meespeelde, was dat ik in de zomers vaak met mijn vader mee ging naar het beachvolleyballen en zelf sloeg ik dan vaak ook een balletje. Mijn vader heeft het niet gepusht ofzo, maar opperde wel om ook te gaan volleyballen. Dat ben ik toen gaan doen en ik begon in Sneek.”
Net als ook zijn moeder vroeger had gedaan en zijn één jaar jongere broertje al sinds jongs af aan deed. Bij VC Sneek vond Rik ook meerdere neven en ooms en tantes die volleybalden. “Ja, we zijn wel een echte volleybalfamilie”, lacht hij. “Maar om die reden ging ik niet naar Sneek, ook al heeft mijn vader daar wel een verleden. VC Sneek staat bekend om haar jeugdopleiding en daar vond ik veel spelers van mijn eigen leeftijd.” In Sneek leerde hij snel. “Ik was veertien, toen ik met volleybal begon. De meeste van mijn teamgenoten waren al veel verder en vooral qua techniek liep ik achter. Qua lengte en sprongkracht niet en in het begin compenseerde dat veel. Ondertussen werkte ik hard aan mijn techniek.”
Stormachtig
In Sneek ontwikkelde de jonge Van Solkema zich snel. Hij doorliep drie teams en in zijn derde jaar speelde hij niet in de A1, maar stoomde door naar de Heren 1. Een prestatie die niet onopgemerkt bleef en al snel werd Rik opgepakt door Jong Oranje, het Nederlandse team met daarin grote talenten.
“Het ging allemaal behoorlijk strormachtig inderdaad. Na mijn derde jaar in Sneek verhuisde ik naar Papendal om me verder door te kunnen ontwikkelen. Ik was zestien en ging het huis uit. Dat was best spannend. Natuurlijk ben je behoorlijk ver van huis, maar daar is echt alles geregeld voor sporters. Ik at in het restaurant, had een kamer en een voordeel voor mij was dat mijn neef er ook zat. Aan hem heb ik heel veel gehad.” In het trainingscentrum bij Arnhem focuste Rik zich volledig op zijn sport en in de tussentijd rondde hij het COIS af in Arnhem. “Ik had een topsportstatus via het NOC& NSF en de school wilde er graag aan mee werken om de combinatie kunnen maken met mijn sport en mijn studie.” Rik kwam ook in de eredivisie spelen en speelde een seizoen bij Prins uit Ede voordat hij de overstap maakte naar zijn huidige team, Draisma Dynamo uit Apeldoorn. “Met Prins vochten we tegen degradatie en nu speel ik om het kampioenschap. Een groot verschil, maar voor mij wel een leerzaam seizoen. Ik moest de ballen erin slaan en dat ging heel erg goed. Dat was meerdere ploegen ook opgevallen en hierdoor kon ik een mooie stap zetten in mijn carrière.”
In de zomer het zand op
In de zomer, als het zaalseizoen stilligt, zoekt het grote volleybaltalent het zand op en speelt hij veel beachvolleybal. Met zijn maatje Joris Berkhout geniet hij daar enorm van en speelt hij ook wedstrijden. “Als ik moet kiezen tussen de zaal en het strand, kies ik nu echt wel voor de zaal. Hier focus ik mij dan ook volledig op, maar beachvolleybal is een mooie afwisseling in de zomer.” Afgelopen zomer was Rik echter niet veel op het strand te vinden, maar speelde hij met Jong Oranje het EK in eigen land. Een geweldige ervaring die het team afsloot met een vierde plek. “Nederland doet het de laatste jaren niet geweldig en zeker bij de jeugd zijn we geen topland. Wij speelden eigenlijk ook niet heel goed het hele seizoen, maar op het EK haalden we een heel goed niveau en versloegen we teams waar we enkele maanden eerder nog van hadden verloren. We werden vierde en voor een soortgelijke prestatie moeten we behoorlijk lang terug. Ik ben er trots op en ook van het EK heb ik weer heel veel geleerd.”
Profcarrière kan niet in Nederland
Rik steekt zijn ambities niet onder stoelen of banken en de ploeg uit Apeldoorn waar hij nu bij speelt is, als het aan hem ligt, een tussenstation. “Ik wil de top halen in het volleybal en een mooie profcarrière opbouwen en dat kan gewoon niet in Nederland. Vergelijk het maar met voetbal. Als je te goed wordt ontstijg je het niveau hier en maak je een transfer naar het buitenland.” Rik heeft de route die hij zou willen afleggen al uitgedacht. “België zou een mooie eerste stap zijn. Daar ligt het niveau hoger dan in Nederland, gaat er meer geld in om en kun je jezelf nog meer in de kijker spelen. Daarna is het mijn droom om ooit in Italië te spelen. Daar speelt echt de top van de wereld. Het zou geweldig zijn om ooit met of tegen iemand als Zaytsev te spelen, een Italiaan die speelt op dezelfde positie als ik en die voor mij echt een voorbeeld is.”
Grote toernooien winnen
Rik van Solkema is full-prof en doet er momenteel niks naast. “Nee, ik ga niet naar school en heb ook niet echt een bijbaantje. Ik geef drie keer in de week training en dat is het wel. Ik wil gewoon de geweldige kans die ik hier heb gekregen met beide handen aanpakken. Ik ben nu nog jong, kan het nu doen en daar ga ik vol voor. En waar dat eindigt? Dat zullen we zien. Ik heb natuurlijk dromen en ik hoop ooit het Nederlandse team te halen en met dat team grote toernooien te winnen. Dat is de droom, maar voor nu moet ik eerst mijn stinkende best doen bij Draisma Dynamo.”
Door Jan van Loon













