Nurcan Aksel-Demir: “Samen met anderen koken. Dat is wat mensen verbindt”
Veel van de kruiden en groenten komen uit haar geboortedorp in Cappadocië in Turkije. “We bereiden de gerechten hier bij mij thuis en eten die daarna met elkaar”, vertelt Nurcan Aksel-Demir, eigenaar van Afiyet Olsun.
Haar vader emigreerde in 1969 en de rest van het gezin in 1972 vanuit een klein dorp in het Turkse Cappadocië naar Heerenveen. Haar vader kwam te werken bij Batavus. Nurcan Aksel-Demir was toen vier jaar.
Liefde voor de Turkse cultuur
“Op een zaterdag kwamen we aan. De maandag erna moest ik gelijk naar school”, begint ze te vertellen. De Nederlandse taal kende ze niet.
De familie Demir was geëmigreerd met de gedachte om na een paar jaar weer terug te gaan naar Turkije.
Nurcan: “Dat pakte anders uit.” Zij en haar jongere zusjes voelden zich thuis in Nederland. Ze kregen vriendjes. Daarnaast emigreerden destijds veel van hun familie en kennissen naar andere landen, waardoor teruggaan naar Turkije minder aantrekkelijk werd. De familie bleef en is sindsdien altijd in Heerenveen blijven wonen. Ondanks dat Nurcan – inmiddels 50 jaar – veel langer woont in Nederland dan in Turkije, voel je de liefde voor de Turkse cultuur als ze daarover spreekt.
“Ik heb mijn man leren kennen in Cappadocië en ben getrouwd met hem. Hij is voor mij naar Nederland gekomen.”
Ze was inmiddels klaar met de LHNO (de huishoudschool). “Alhoewel ik de opleiding goed heb doorlopen, bracht die me niet veel uitdaging. Het leukste vak vond ik koken, want daardoor leerde ik Nederlandse gerechten kennen.”
Het koken zou pas vele jaren later haar beroep worden. Na een korte vervolgopleiding kwam ze als administratief medewerker aan het werk bij de bibliotheek in Heerenveen. “Dat werk heb ik twintig jaar gedaan.”
‘Eet smakelijk’ in het Turks
Het koken deed ze al wel voor lokale bijzondere momenten. “Ik zat in het bestuur van de moskee en daar organiseerden we af en toe een multiculti festival voor een goed doel. Daar merkte ik dat er veel animo was voor Turks eten. Toen al kreeg ik vaak te horen dat veel mensen dit lekker vonden en dat ik hiermee iets moest doen.”
Vanwege een bezuinigingsronde bij de bibliotheek werd Nurcan in april 2014 tot haar spijt ontslagen. “Ik wist zeker dat ik financieel niet op mijn man wilde leunen en niet stil wilde zitten.” In september liet ze zich inschrijven bij de Kamer van Koophandel onder de naam ‘Afiyet Olsun’ (‘Eet smakelijk’ in het Turks – red.). ‘”Ik heb me laten inschrijven om workshops aan te bieden.”
Een restaurant starten, was nooit haar ambitie. “Ik vind het belangrijk om mensen iets te leren. Over hoe je de gerechten maakt, maar ook hoe de Turkse cultuur is. En wat me vooral aanspreekt: samen met anderen koken. Dat is wat mensen verbindt. Na afloop eten we de gerechten met elkaar en praten we veel.”
Nurcan staat ook geregeld op festivals en ze biedt ook catering aan bij mensen thuis.
Ze straalt, wanneer ze vertelt over de groepen die bij haar thuis komen. “Een keer kwam hier een koor. Ik heb hen iets geleerd, maar wilde ook wat van hen leren. Nadat we de gerechten met elkaar hadden gegeten, gaf het koor een optreden in de huiskamer. Geweldig.”
Culturele en culinaire reis naar Cappadocië
De gastvrijheid en laagdrempeligheid markeren Nurcan haar werkzaamheden. “Het gaat me niet om het geld”, zegt ze. “Natuurlijk moet ik geld verdienen, maar door er te zijn voor mensen en af en toe iets weg te geven, kan ik zoveel voor anderen betekenen en geven anderen mij zoveel terug.”
Nurcan heeft het plan opgevat om in april of mei 2019 met een achttal mensen die het leuk lijkt, naar haar geboortestreek in Cappadocië af te reizen. “Daar wil ik hen bekend maken met de cultuur en tradities en natuurlijk hoe je er de lekkerste gerechten kunt koken. Het gebied is fantastisch om doorheen te wandelen en tot rust te komen.”
Ook op ‘kleiner’ niveau heeft Nurcan plannen. “Ik doe al vrijwilligerswerk bij een buitenschoolse opvang. Dan kook ik samen met kinderen. Het is fantastisch om te zien hoe ze met rood aangelopen wangen hun best doen.” Met deze ervaring wil ze basisscholen benaderen om dit aan te bieden aan de leerlingen.
Vergeleken met haar vorige werk heeft Nurcan nu een heel ander leven. “Hoewel ik er enorm van baalde dat ik weg moest bij de bibliotheek, zou ik inmiddels niet meer terug willen. Geen dag is meer hetzelfde.” De drang om professioneel kok te worden heeft ze niet. “Nee, juist het kleinschalige. Daarin vind ik wat ik zoek. Door het thuis te doen, blijft het persoonlijk. Op die manier is er veel ruimte voor mezelf en voor de mensen die hier komen om naast het koken ook met de Turkse cultuur bezig te zijn.”
Geïnteresseerd om een keer een workshop of culinaire reis mee te maken? Neem contact op met Nurcan Aksel-Demir. Via de telefoon (06) 3854 9650 of via de mail (akselnurcan@hotmail.com)
Lees ook
