Voor, door en met jongeren, want: ‘samen lukt méér’

Net als Margreet Bosma, maatschappelijk werkster en Sanne Lolkema en Esther de Jonge, allebei jongerenwerkster. Ze zijn dan ook trots op het project dat ze als team hebben neergezet. Met elkaar, met jongeren en met de scholen. ‘Samen lukt méér’ is hun slogan, die heel breed de kern raakt van het project waarin ze, naast een individuele benadering van jongeren, nu ook jongeren collectief weten te benaderen. En met succes! 

“We constateerden op een gegeven moment, door de gesprekken die elk van ons vanuit ons eigen vakgebied op individueel niveau met jongeren voert, dat er veel overlap is in thema’s waar jongeren tegenaan lopen”, vertelt Margreet Bosma. “Die thema’s zouden we ook collectief kunnen behandelen.” Sanne Loklema vult aan: “Vanuit de scholen kwam ook steeds vaker de vraag of we voorlichting konden geven. Alleen past dit niet bij onze rol. We willen naast de jongeren blijven staan.” 

Maatwerk

Margreet: “Met de NPO-subsidie (Nationaal Programma Onderwijs – red.) hebben we ons project ‘GelukTkunde’ op kunnen zetten. Samen met jongeren én scholen vonden we een vorm om veelvoorkomende thema’s, als stress, faalangst en identiteit, collectief bespreekbaar te maken. Op deze manier voorzagen we gelijk in de lesbehoefte van scholen.” “Aan de uitvoering van het project lag een uitgebreide inventarisatie ten grondslag”, legt Sanne uit. “De uitvoering van het project ziet er op elke school net een beetje anders uit. Hierbij zijn we dicht bij onszelf gebleven en bij wat de jongeren willen.” Maatwerk.

Esther de Jonge: “Het Kei college is daar een mooi voorbeeld van. Omdat leerlingen een plek misten om zich af te zonderen in de pauze, hebben we in een klaslokaal een huiskamer ingericht. De kantine voelde hiervoor te groot. De huiskamer is een plek waar leerlingen zich veilig voelen en dingen met elkaar bespreken, die ze normaal niet snel met elkaar delen. Wij zijn daar ook en geven af en toe net dat zetje om het gesprek op gang te brengen.” Op andere scholen knoopte het drietal gesprekken aan in de aula, of gingen ze langs de klassen. Er werden per school pakketten uitgedeeld met spel- en lesvormen waarbij JIDS er was om de docent te begeleiden. Om de veiligheid voor de leerlingen zoveel mogelijk te waarborgen gingen ze in kleine groepjes in gesprek. Later in het schooljaar, toen ze meer naamsbekendheid hadden, stond JIDS tijdens themaweken als de ‘Week van het pesten’ of de ‘Week van de mentale gezondheid’ met een stand in de kantines op scholen. 

Normaliseren

Margreet: “Uiteindelijk gaat het erom dat we jongeren laagdrempelig en preventief bereiken, om zo ook psychische problemen bespreekbaarder te maken. Ook in de groep leren en durven een vraag te stellen. Hoe lukt je dat? Sanne: “Veel jongeren die wij spreken, denken dat zij de enige zijn die met dat probleem worstelen. Door te normaliseren en ze van leeftijdsgenoot tot leeftijdsgenoot in gesprek te laten gaan, zien we jongeren met en van elkaar leren.” 

Zichtbaarheid

Sanne: “Een heel groot winstpunt voor JIDS is dat we veel zichtbaarder zijn geworden. Leerlingen hebben ons zoveel gezien, dat we niet alleen in beeld zijn als er moeilijkheden en problemen zijn, maar ze komen ook langs om te vertellen over hun weekend. Dat is heel erg belangrijk.” Margreet. “Het liep moeizaam in een klas; de motivatie van de leerlingen was laag en veel leerlingen stonden op uitstromen qua niveau. Toen zijn wij aangesloten. Met als resultaat dat de klas toch goed het schooljaar kon afronden en iedere leerling weer gemotiveerd het nieuwe schooljaar kon starten.” Een mooi voorbeeld hoe collectiviteit preventief werkt. Esther: “We kregen van de leerlingen terug dat ze zich gehoord en serieus genomen voelden, omdat we tijd maakten om naar ze te luisteren.” Ook docenten weten, door die vergrote zichtbaarheid, JIDS te vinden, meent het team. 

Sociale verbondenheid

Sanne: “Uit de evaluatie komt, onder andere, dat het project effectief is. De sociale verbondenheid onder leerlingen is het afgelopen schooljaar vergroot en de afstand tot JIDS en de docenten verkleind. De scholen willen daarom ook graag meedenken hoe we GelukTkunde duurzaam kunnen inzetten, nu de subsidie is gestopt. We zijn vastbesloten om dat wat we hebben opgebouwd niet verloren te laten gaan. We zijn trots op ons werk. We staan voor wat we doen en we geloven erin. Dit is ons gelukT!”

Jongerenteam In De School (JIDS) is een samenwerking tussen het jongerenwerk van welzijnsorganisatie Caleidoscoop, schoolmaatschappelijk werk vanuit Sociaal Werk De Kaai en de jeugdverpleegkundigen 12+ van de GGD en zit op alle scholen voor voortgezet onderwijs in Heerenveen. 

Door: : Annemarie Overbeek