Korfbal Vereniging Kinea in De Knipe: “Het draait als een tierelier, er zit weer schwung in de vereniging”

Daarnaast is met Michiel Gerritsen een toptrainer in huis gehaald, compleet met nieuwe ideeën, met als voorlopig resultaat promotie van het eerste team naar de eerste klasse en het kampioenschap van het tweede team. Maar belangrijker misschien is wel dat er weer schwung zit in de club. Het bruist weer in De Knipe.

Hoe het komt en waar het vandaan komt is niet zo eenvoudig te duiden, maar KV Kinea staat in de regio bekend als een gezellige club met veel sfeer, waar je graag bij wilt horen. Toch heeft de club ook te maken (gehad) met het stokken van de aanwas. “Je hebt wel van die fases dat er wat minder mensen zijn en je moet leuren voor een selectie want het is wel twee keer trainen en een wedstrijd in de week”, zegt Sietse Koopmans, met het ontbreken van een voorzitter ‘het gezicht naar buiten’ van de club zoals dat zo fraai heet. 

Plezier is volledig terug

Koopmans: “We zijn een poos geleden gaan samenwerken met Udiros, om samen selectieteams te vormen waardoor we elkaar versterken in de regio. Ze kwamen aantallen tekort en bij ons werd het ook wat schraler. Door die samenvoeging hebben we nu drie selectieteams die er volle bak voor gaan en er ook altijd zijn. Dan word je ook beter, dan zit de drive er weer in en dan is het plezier dat er altijd is geweest, weer volledig terug.

Met de senioren spelen we op het veld in De Knipe en in de zaal in Nieuwehorne; die hebben daar een prachtige hal. We hebben er een geweldige technische staf voor staan. Die samenwerking is een erg goede stap geweest. Wij zien ook dat het bij de teamsporten minder gaat, maar bij ons draait het als een tierelier, er zit weer schwung in de vereniging. En het is erg mooi dat dit samenvalt met het honderdjarig bestaan van Kinea.”

‘Mensen willen erbij horen’

De kans bestaat volgens Koopmans dat dit in de nabije toekomst wordt uitgebouwd naar de jeugd waar wel zoveel mogelijk op de eigen velden wordt gespeeld. Elkaar helpen waar nodig. Samen met Udiros zijn er zes seniorenteams en dat is heel behoorlijk. Aardige bijkomstigheid van deze samenwerking is ook dat het een voorbeeldfunctie heeft en zorgt voor nieuwe leden. Uit dorpen in de omgeving en ook van herintredende korfballers. Koopmans: “Mensen willen erbij horen. Natuurlijk vinden we prestatie belangrijk; je wilt met elkaar sporten en daar ben je volop mee bezig, maar we vinden alles eromheen ook belangrijk. Een stukje gezelligheid, dat zie je bijvoorbeeld bij de thuiswedstrijden. Veel publiek en veel mensen die ook blijven hangen. En natuurlijk is het zo: als je wint, heb je vrienden. We hebben de weg omhoog te pakken.”

Verenigingsleven beleven

Die weg omhoog bestaat bijvoorbeeld uit promotie van het eerste team naar de eerste klasse en het kampioenschap van het tweede team. “Maar de grootste trofee van dit jaar is dat iedereen graag op het bootje wil blijven en dat er nieuwe mensen aanhaken en op het bootje willen springen”, relativeert Michiel Gerritsen, sinds afgelopen seizoen hoofdtrainer van KV Kinea. Binden en verbinden is het credo van Gerritsen cs. “Maar met dat in het achterhoofd kun je niet zeggen: ‘We formeren twee topteams en de rest moet maar afhaken’. Dus hebben we besloten om iedereen mee te laten trainen. Met rond de dertig mensen twee keer in de week op maandag en op donderdag en in het weekend een wedstrijd. Dan gaan we samen lekker sporten en het verenigingsleven beleven. Dat is de doelstelling. Vandaar ook dat ik het niet in mijn eentje doe, maar met nóg twee trainers/coaches die verantwoordelijk zijn voor het tweede en derde team.

We proberen wel zoveel mogelijk met elkaar op te trekken: binnen de lijnen, maar ook daarbuiten. Dat, als je een drankje wilt gaan drinken, je niet uitvliegt naar Heerenveen of Drachten, maar dat doet in De Knyp. Het oude verenigingsleven weer een beetje terug beleven. En dan gaat het over sociaal samenzijn, om elkaar denken en ook gewoon sport beleven. Ik merk dat adolescenten en jong volwassenen daar ook behoefte aan hebben. Niet dat gehaaste snelle met veel prikkels, maar gewoon even bij elkaar en met elkaar.”

Pieken

Het aantrekken van Gerritsen heeft voor vernieuwingen gezorgd, bijvoorbeeld voor de manier waarop getraind wordt. Michiel Gerritsen legt uit: “Niet meer alles voorkauwen, maar dat ik spelers zelf laat nadenken over wat ze willen, waar zijn ze goed in. Samen doelen stellen, maar ook de manier van trainen. Dat je kijkt wat er nodig is om een wedstrijd te winnen. We periodiseren ook wel een beetje. Dat je niet bij alle wedstrijden zo goed mogelijk probeert te presteren, maar je ook momenten in een seizoen hebt waar je kunt pieken. We hebben afgesproken dat we na de oliebollen - na kerst - fit moeten zijn, want dan worden de punten verdeeld. Dat is ook wel aardig uitgekomen. Dat zijn maar kleine dingen in de sport, maar die wel het verschil maken tussen winst en verlies.”

Drie keer Korfballer van het Jaar

Michiel Gerritsen (1980) heeft op hoog niveau gekorfbald. Hij speelde 47 officiële interlands namens het Nederlands korfbalteam. Hij werd drie keer verkozen tot Korfballer van het Jaar. Gerritsen begon met korfbal bij Blauw-Wit (Heerenveen). Na een kort avontuur bij AKC Blauw-Wit kwam hij uiteindelijk terecht bij Nic in Groningen. Vanwege blessures moest hij zijn carrière als speler eraan geven. Gerritsen werd coach. Van 2012 tot 2014 was hij assistent-hoofdcoach bij Nic en van  2014 tot 2017 was hij assistent van Gerald Aukes bij DVO. Met zijn verhuizing van Groningen naar Bontebok speelden zijn kinderen al snel bij KV Kinea, en kreeg hijzelf ook het Kinea-virus te pakken, wat door de samenwerking met Udiros resulteerde in het hoofdtrainerschap bij de club.

Samenwerking stuwt honderdjarige KV Kinea omhoog

Tekst Richard de Jonge
Foto’s Marco Stelten