Medailles ontroeren Suzanne Schulting; bij rentree weer als vanouds

Door: Omrop Fryslân Sport
Suzanne Schulting was meteen bij haar rentree in Dresden weer vol vuur.
Suzanne Schulting was meteen bij haar rentree in Dresden weer vol vuur. Foto Orange Pictures / Andre Weening

HEERENVEEN - Na elf maanden is ze er weer. In Dresden maakte ze tijdens de wereldbeker shorttrack haar internationale rentree. En hoe, de drie medailles in drie kleuren ontroerden haar.

De wedstrijden van dit weekend waren haar eersten sinds ze in maart vorig jaar afstand nam van de sport. Ze bleek besmet met het cmv-virus, een broertje van de ziekte van Pfeiffer, en eind vorig jaar kreeg ze bij een valpartij een flinke snijwond in haar rug.

In de eerste finale won Schulting een bronzen medaille op de 1.500 meter. “Normaal ben ik niet zo blij met een bronzen medaille, maar nu wel”, zegt ze daarover. “Het voelt heel goed om terug te zijn.”

Het bleef niet bij één medaille. Op haar favoriete afstand, de 1.000 meter, pakte ze zilver, en op de relay zelfs goud, met Xandra Velzeboer, Selma Poutsma en Yara van Kerkhof. De reden de hele finale op kop. “Ik vind dat het best wel heel erg goed gaat”, zegt Schulting. Goud had er ook wel gekund op de 1.000 meter, zegt ze. “Je hoeft niet per se de allersterkste te zijn om te winnen.”

Spanning bij familie
Die uitspraak typeert Suzanne, zegt haar vader Jan Schulting bij de NOS. “Het is mooi dat ze terug kan vallen op de tactiek: dus zo zuinig mogelijk rijden, en reageren op wat er in de wedstrijd gebeurt.”
“En dan spreekt het ook in haar voordeel dat ze al 26 is, en dat ze al vanaf haar achttiende shorttrackt. Dus ze kan ergens op terugvallen. En dat is heel plezierig, dat je alles en iedereen - de rest van de wereld - zo concurrentie aan kan doen.”

Dat Suzanne bijna een jaar lang niet kon schaatsen, was voor de familie ook spannend, zegt haar vader. “Wij wisten eigenlijk ook niet waar we aan toe waren”, zegt hij, ook al kreeg hij er wel veel van mee. “Ze is daar heel open in.”
“Ze is drie keer in Brussel geweest, om helemaal wetenschappelijk doorgelicht te worden.” Twee keer liep dat uit op een teleurstelling. “Eigenlijk mocht ze niets, terwijl ze heel veel wilde. Ze is heel kort gehouden. En voor iemand die zo op de toppen van haar kunnen is, is dat een hard gelag.”

“De derde keer mocht ze meer dan alleen vooruit en achteruit lopen. Toen heeft ze haar eerste schaatsmeters weer gemaakt. En dan ga je kijken hoe dat gaat, technisch en zo. Maar wat voor haar belangrijker was: hoe ze herstelt van de trainingen. En dat ging steeds beter.

Echte slotstuk
Het komende weekend is Schulting in Polen, voor de laatste wereldbekerwedstrijden van het seizoen. Het echte slotstuk is in maart: dan is het WK in Rotterdam. “Daar kijkt Suzanne echt naar uit”, zegt haar vader. “Het WK in Ahoy, dat wordt gewoon een spektakel!”

Bron: www.omropfryslan.nl