Jan Schulting (69) nog actief bij AVV en sc Heerenveen: “Een eilandclub trainen is héél speciaal”

Jan Schulting (69) staat midden in het leven. Daags voor het interview is hij net teruggekeerd van een vakantie in Zuid-Afrika en uiteraard is hij regelmatig op reis om de prestaties van dochter Suzanne op de voet te volgen. De volle agenda hoort bij de in Nij Beets geboren Jan Schulting, die altijd een actief leven heeft geleid.

Van straatvoetbal naar de jeugd van sc Heerenveen

Jan Schulting kwam via Langezwaag als achtjarige in Emmeloord terecht omdat zijn vader, die onderwijzer was, er aan school kwam te staan. Hier ontwikkelde hij zijn voetbaltalent. Bij de plaatselijke vereniging, maar vooral op straat. “We hadden een stratencompetitie en omdat ik een van de kleinsten was moest ik mijn mannetje staan. En dat deed ik. Ik had een grote mond, als het moest bepaalde ik de spelregels.”

Jan Schulting krijgt bloemen van Riemer van der Velde bij zijn afscheid van sc Heerenveen in 1988. - 
Foto: Leeuwarder Courant

De talentvolle linkspoot kwam bij de jeugd van sc Heerenveen terecht, ging begin tachtiger jaren nog een jaartje terug naar Dijka Steenwijk, indertijd een gerenommeerde amateurclub, om opnieuw bij de profclub uit It Friese Haagje terecht te komen. Hij speelde 332 competitieduels en naakte 63 treffers voor de pompeblêdenclub, voor hij in 1988 afscheid nam van het betaalde voetbal.

Tennisleraar

Zijn periode als semiprof bij sc Heerenveen was mooi, maar, omdat hij ernaast tennisleraar was, fysiek en mentaal pittig. “Ik gaf overdag les, moest aan het eind van de middag trainen bij Heerenveen en stond ’s avonds weer op de tennisbaan. In die tijd speelde Boy Nijgh bij ons, die was dakdekker en zat de hele dag op het dak. Hij vond het juist heerlijk om even te trainen. Voor mij lag dat anders.”

Trainerscarrière

Bij sc Heerenveen voetbalde hij met oude bekenden van zijn CIOS-opleiding. Mannen als Gertjan Verbeek, Maarten de Jong, Jan de Jonge, Pieter Bijl en Aldo Swager. “Het klikte, we waren, omdat we dezelfde achtergrond hadden, gelijkgestemden. En natuurlijk waren Foppe (de Haan - red) en Henk Heising er; bevlogen trainers die de professionalisering van de club in gang hebben gezet.”

In 1988, nadat hij eerder jeugdteams van sc Heerenveen en Steenwijk had getraind, begon Schulting als hoofdtrainer bij Broekster Boys, de club uit Damwoude die destijds ook wel de derde profclub van Friesland werd genoemd. Het was de start van een lange trainerscarrière die hem langs vele amateurverenigingen, maar ook betaalde clubs als Veendam, Almere City en Cambuur, voerde. Bij Broekster Boys kreeg Schulting te maken met Pier Sinnema. De sponsor en voorzitter deelde de lakens uit bij de ambitieuze amateurclub en stond niet bekend als een plooibare man, maar Schulting had een ‘voorbeeldig’ contact met de succesvolle zakenman. “Op een keer kwam Sinnema in de pauze met een bal gehakt in de kleedkamer. Ik zei: ‘Die eten we hier niet op’. Hij vond dat niet leuk, maar ging er wel uit.”

‘Characters’

Schulting kwam meer sterke mannen tegen in zijn leven. Riemer van der Velde bij sc Heerenveen, Henk Nienhuis bij Veendam. “Characters”, weet Schulting, die leerde om te gaan met dominante leiders. “Het draait om communicatie. Je moet zulke mannen ruimte geven en bij zaken betrekken, dan kun je bijna alles zeggen. Voorwaarde is dat je sterk in de schoenen staat. Ik durfde het gesprek altijd aan.”

Terschelling

Op zijn 69ste is Schulting nog actief als hoofdtrainer bij de bescheiden zondag vijfdeklasser AVV op Terschelling. Hier neemt hij afwisselend met Gertjan Verbeek en Jan de Jonge de training en coaching op zich. Schulting heeft een speciale band met de eilandclub, die stamt uit zijn tijd als voetballer van sc Heerenveen. “We hielpen bij voetbalkampen voor jeugd uit de drie Noordelijke provincies.”

Jan Schulting (met pet) overlegt met Gert Jan Verbeek en Jan de Jonge en voorzitter Frank Baarveld 
(links) voor het duel van AVV tegen Wispolia. - BD-Fotografie

Die voetbalkampen, waar ook Guus Hiddink aan meewerkte, waren populair. Vanuit sc Heerenveen waren Schulting, Verbeek en De Jonge betrokken. “We zijn in die tijd verliefd geraakt, op het eiland en op de mensen”, vertelt Schulting. De drie mannen trainen en coachen, afhankelijk van de agenda’s, de Terschellinger club al een aantal jaren per toerbeurt.

“AVV was in het slop geraakt en had hulp nodig. Gezien onze historie met de club deden we dat graag”, licht Schulting toe. Het is bijzonder werken, vindt hij.  ”Een eilandclub trainen is héél speciaal. Het verloop van spelers, omdat sommige jongens varen of op de wal studeren, is groot. De uitdaging is ze enthousiast te maken en te houden. Het is ánders op een eiland; soms trainen er ook jongens van de zeevaartschool of toeristen mee: waar maak je dat nu mee?”

Analyse na de wedstrijd voor het comfortvak

Jan Schulting is ook weer terug bij sc Heerenveen. Als host in het comfortvak op de oosttribune, een speciaal vak dat meer gemak biedt voor oudere supporters. Ook hier speelt een band uit het verleden een rol. Samen met  oud-spelers Eddy Bosman, Reinder Dolstra, Piet Boskma en Taco Swan onderhoudt hij de fans vóór, tijdens en na thuisduels van de eredivisionist.

“Ik vind het fijn contact te hebben met oude voetbalmaatjes en zolang de leeftijd en mijn gezondheid het toestaan betrokken te blijven”, vertelt de Tynster. De mannen laten zich informeren door de technische staf zodat ze voor de aftrap de fans bij kunnen praten over wat van de tegenstander verwacht kan worden en de mogelijke tactiek van de thuisclub. “In de pauze nemen we de eerste helft door. Kijken we of de verwachtingen zijn uitgekomen en wat de trainers eventueel kunnen doen in de tweede helft. Na afloop geven we nog een analyse, maar als Heerenveen slecht gepresteerd heeft gebeurt het ook wel dat iedereen meteen weg is, zo teleurgesteld zijn de mensen dan”, vertelt Schulting lachend.

Schulting wil graag meer oud-spelers bij het comfortvak betrekken. “Ik weet dat veel spelers elkaar na de actieve carrière uit het oog zijn verloren en wel behoefte hebben aan contact. Niets moet en er staat geen druk op, maar het zou fijn zijn als meer spelers van vroeger de band met de club weer aanhalen.”

Tekst Gurbe van der Woude
Foto’s Gurbe van der Woude, BD-fotografie, Leeuwarder Courant-archief