Face to Face met Ronald Lepez: “Open je geest, wees creatief en gebruik je talenten”
HEERENVEEN - “Wat kan ik nog betekenen voor familie, vrienden en andere mensen?” Dat is het levensmotto van Ronald Lepez, oud-Indonesisch-Nederlands profvoetballer die zich volledig heeft gericht op het lesgeven en opleiden, zowel op als naast het voetbalveld. Goed kunnen voetballen en goed om kunnen gaan met mensen, twee waardevolle talenten, zet hij voor dit levensmotto in. Met Jezus Christus als zijn voorbeeld en inspirator is hij dankbaar voor alle kansen die hij krijgt op zijn levenspad.
Ronald Lepez, inmiddels 67 jaar, voetbalde bij sc Heerenveen en SC Cambuur en is nog altijd actief in de voetbalwereld. “Gesprekken gaan vaak over voetbal, maar het leven is meer”, stelt hij. Dat blijkt, want hij is een man van de wereld, met ongelooflijk veel contacten in de sportwereld, maar ook daarbuiten.
Sc Heerenveen
Als 16-jarige kreeg hij al een contract aangeboden bij sc Heerenveen. “Ik speelde in de B-junioren en werd vervolgens toegevoegd aan de A-selectie. De A-junioren sloeg ik over,” vertelt Ronald Lepez. “Ik ging van een keer in de week naar vier keer per week trainen en speelde ineens met allemaal volwassenen. Dat was een enorme overgang en ik moest erg wennen. Namen van spelers uit die tijd zijn Henk Zoetendal, Martin Koeman en Berend Negerman. In Veendam maakte ik mijn debuut tegen Johan Derksen. ‘Weet je wel tegen wie jij speelt?’, werd mij gevraagd. Ik had nog geen idee. maar Derksen was al een beruchte naam in die tijd.”
Waarom ben ik hier?
Na sc Heerenveen volgden vijf seizoenen SC Cambuur. “Vooral de laatste twee jaar speelde ik daar echt goed”, blikt Ronald terug. “Vijf seizoenen speelde ik voor vrijwel niets. Toen ze vervolgens met een nieuwe aanbieding kwamen, was het eerste bod heel laag. Binnen twee dagen boden ze het dubbele en later nog meer. Wat moest ik daarmee? Als ik terugkijk op mijn periode als voetballer ben ik mijn trainer Atte Bouma heel dankbaar. Hij heeft veel voor mij betekend. Hij was voor mij de eerste aanzet tot bewustwording. Waarom ben ik hier? Waar ga ik naartoe?”
Onderwijs
Zijn onderwijsopleiding na de middelbare school werd de pabo. “Op advies van goede vriend John Verrijk, die veel mensen zullen kennen als dirigent van de Lords Moor Singers, begon ik aan deze opleiding. Tijdens de stageperioden bleek dat het een goede keuze was. Het omgaan met kinderen is een talent van mij. Ik had het gewoon in de vingers. Ik heb 31 jaar in het onderwijs gezeten, waarvan twintig jaar in het basisonderwijs en elf jaar in het middelbaar beroepsonderwijs in Drachten.”
Gezin
Zijn vrouw Barbara leerde Ronald kennen op de ijsbaan. “Zoals zoveel jeugd in Heerenveen in die tijd, leefden wij op en rond het ijs”, vertelt hij. “Ik speelde ijshockey en stond achter de friettent. Barbara deed aan kunstschaatsen. We trouwden en kregen samen vijf kinderen: drie dochters en twee zoons. Inmiddels zijn we opa en oma van zes kleinkinderen en is de zevende op komst.”
Roots
Na de periode in het onderwijs in Nederland maakten Ronald en Barbara een grote switch. Ze vertrokken voor vijftien jaar naar Indonesië, het land waar de ouders van Ronald waren geboren. Hier hielden ze zich bezig met het opleiden van jonge voetballers met hun stichting Awas Kaki, wat letterlijk ‘let op je voeten’ betekent. Ronald: “We hebben veel kunnen betekenen voor de jeugd en het voetbal. Een concreet voorbeeld is de linksback van het huidige nationale elftal van Indonesië. Hij heeft zes jaar bij ons in de opleiding gezeten. Hij is een voorbeeld voor heel veel jongens in zijn land.”
“Indonesië ligt ten opzichte van Nederland precies aan de andere kant van de wereld”, legt Ronald uit. “Ik zat vaak op de dijk aan de Javazee en tuurde naar de overzijde. ‘Daar is Heerenveen, daar is Nederland’, zo dacht ik dan. Wij woonden in Semarang (Midden-Java -red.), de geboorteplaats van mijn ouders. Het voelde heel bijzonder voor mijn familiegeschiedenis om daar te zijn. Toevallig? Nee ik geloof niet in toeval. Het land van mijn ouders bestaat uit wel 17.000 eilanden. Veel inwoners komen naar de grote steden op Java om daar te werken. Het is daar dichtbevolkt. Op Java zijn drie provincies. Midden-Java, waar wij woonden, heeft 36 miljoen inwoners, twee keer zo veel als het aantal inwoners van Nederland.”
Geloof
“In Indonesië moet je een geloof hebben. Je geloof staat op je paspoort. Zelf ben ik christen, een volgeling van Jezus Christus. Hij is mijn voorbeeld. Mijn lievelingspsalm is Psalm 139: ‘Ik ben gevormd in de schoot van mijn moeder en God heeft dat al gezien.’ Die woorden maken diepe indruk op mij. Ik vergelijk het leven wel eens met zo’n geborduurde letterlap. Aan de achterzijde worden alle draden bevestigd met kleine knoopjes. Kijk je naar de voorkant, dan denk je: wow, prachtig!. Zo heeft God het gedaan in mijn leven. Hij heeft mij grote talenten gegeven. Mijn voetbaltalent en mijn talent in het omgaan met kinderen hebben mijn leven verrijkt. Daar ben ik heel dankbaar voor.”
Voor hem op tafel ligt een boek met als titel ‘Meer dan overwinnaars’. Ronald Lepez schreef hiervoor de inleiding. In het boek staan geloofservaringen van topsporters. Onder anderen atlete Nelli Cooman en voetballer Bert Konterman (met twaalf interlands voor Nederland op zijn naam) vertellen over de belangrijke rol van het geloof in hun leven.
‘Licht van de wereld’
Na vijftien jaar was het vooral zijn vrouw Barbara die heel graag terug wilde naar Nederland. “Ze wilde graag dichter bij onze kinderen en kleinkinderen zijn, heel begrijpelijk”, vindt ook Ronald. “We hebben nog wat in te halen. Nu wonen we weer hier in Heerenveen.” Maar de band met Indonesië is er een voor het leven. Begin dit jaar zijn ze er nog zes weken geweest. “Wat we daar hebben opgezet is inmiddels overgenomen door twee zelf opgeleide jonge mensen”, vertelt Ronald. “In totaal hebben zo’n driehonderd jeugdtrainers de opleiding gevolgd zij werken nu verspreid over heel Indonesië. Onze club daar heet Terang Bangsa. Deze naam betekent ‘Licht van de wereld’ en telt veel minder leden dan bijvoorbeeld een amateurclub zoals SC Joure. Toch leiden wij nu jaarlijks vijftien spelers op die in de hoogste divisies van Indonesië spelen.”
Openstaan verruimt je blik
Dankzij zijn bekendheid in de sportwereld, heeft Ronald veel contact met mensen uit andere landen. Openstaan voor andere culturen verruimt je blik, vindt hij. Ronald vertelt over een groep Amerikanen, die hij hier begeleidde. “Amerikanen zeggen over ons: in Nederland is jullie land omringd door dijken. Zo leven jullie ook. Jullie kijken niet verder. Overal zijn regels voor en overal moet je een studie voor volgen en een papiertje voor halen. In Amerika zeggen ze gewoon: ‘Try it!’ Nederlanders ‘dippen’, denken in problemen in plaats van ‘dimmen’, denken in mogelijkheden. Zelf denk ik vaak: open je geest, wees creatief. Waarom is Arjen Robben zo goed geworden? Hij had een jeugdtrainer, van wie hij mocht pielen.”
‘Meester Lepez’
Nu Ronald Lepez na 45 jaar weer woonachtig is in Heerenveen, is hij nog altijd actief in de voetballerij, waar hij zoveel mensen kent. Zo fluit hij jeugdwedstrijden bij VV Heerenveen. Veel mensen kennen hem uit zijn periode in het onderwijs. “Meester Lepez wordt vaak herkend”, lacht hij. “En ik heb op dit moment twee baantjes bij de KNVB, gericht op het opleiden van jeugdtrainers en de ontwikkeling van het jeugdvoetbal in deze regio.”
Daarnaast geeft hij lessen geschiedenis over het vroegere Nederlands-Indië op basisscholen. “Als je je geschiedenis kent, weet je je toekomst”, zegt Ronald. “Wat daar is gebeurd kan mensen een leven lang achtervolgen. Er is veel in de doofpot gestopt. De Nederlandse regering heeft fouten gemaakt en heeft daarvoor zondebokken gezocht. Mensen hebben onder valse voorwendselen gehandeld. Er werden bonussen beloofd die niet nagekomen zijn. Veel mensen overleden aan geslachtsziekten en er zijn veel kinderen verwekt, die later op zoek gingen naar hun ouders. Heel schrijnend.”
Herdenking
“Op 15 augustus vinden in heel Nederland herdenkingen plaats, ook in Heerenveen. Ook daar hou ik mij mee bezig. Wat ik de kinderen vooral bij wil brengen is meer begrip. En dat we dankbaar moeten zijn voor vrijheid. Wat is vrijheid eigenlijk? De kinderen zijn de toekomst van Nederland. Een vraag die mij bezighoudt is: hoe komt het met de wereld? Door mijn christelijke achtergrond volg ik het conflict met Israël op de voet. Ook in deze tijd is er veel strijd.” In zijn blog op de website van zijn stichting, www.awaskaki.nl, heeft Ronald hierover geschreven.
Ieder mens is belangrijk en uniek
Tijdens ons gesprek met Ronald Lepez komt de uitspraak ‘Ik geloof niet in toeval’ meerdere keren voorbij. “Dingen vallen je toe”, stelt Ronald. “God wil jou iets duidelijk maken op je levenspad. Voor Hem is ieder mens belangrijk en uniek. Ik ben heel dankbaar voor de talenten die ik heb gekregen en waarmee ik de vraag ‘wat kan ik betekenen voor familie, vrienden en andere mensen?’ op een zinvolle manier kan invullen.
Beeld: Mustafa Gumussu
Tekst: Gea de Jong-Oud
Lees ook
