Gemeenteraadslid Ojanne de Vries-Chang: “Heerenveen voor één dag Vrouwenveen”

HEERENVEEN - Op 8 maart, Wereldvrouwendag, is Heerenveen voor één dag Vrouwenveen. Groot Heerenveen sprak initiatiefneemster Ojanne de Vries-Chang.

Een vol bestaan

Ojanne de Vries-Chang heeft een druk leven. Ze is momenteel hoofd administratie bij de Burgemeester Harmsmaschool in Gorredijk, ze zit in de raad van toezicht van het Openbaar Basis Onderwijs Lauwersland en ze coördineert voor NHLStenden Hogeschool het contact met oud-studenten. Daarnaast is ze gemeenteraadslid voor D66 in de gemeente Heerenveen en heeft ze samen met haar man een gezin met jonge kinderen.

Hoe doet ze dat allemaal? Ojanne lacht. “Ik heb het geluk, dat ik niet zo perfectionistisch ben in het huishouden en dat mijn man en ik thuis samen het werk verdelen. Daar praten we over, dat is echt belangrijk. We hebben drie jongens van 5, 3 en 1 jaar. Het is een vol bestaan en de combinatie is soms heftig, maar zeker de moeite waard. Als er in mijn raadswerk vraagstukken zijn waar ik even over na moet denken, krijg ik soms door mijn werk op school antwoorden. In gesprek met docenten over de vraag wat goed onderwijs is en hoe je dat voor elkaar kunt krijgen, komt informatie naar voren die ik weer op een ander moment in kan zetten. Het is een kruisbestuiving.”

Chinese wortels

Hard werken is Ojanne niet vreemd. Als dochter van Chinese ouders die hier een eigen restaurant hadden, hielp ze mee in het familiebedrijf. Haar ouders emigreerden in de jaren ’80 van China naar Heerenveen om te werken in restaurant Peking. Ojanne is geboren aan de Lindegracht. “Ik ben de oudste van drie zusjes. Toen ik nog een baby was, vertrokken mijn ouders uit Heerenveen en hebben ze door heel Nederland in verschillende Chinese restaurants gewerkt. Op mijn zesde jaar kwamen we weer in Heerenveen wonen en openden mijn ouders restaurant Nin Hou.”

Als jong meisje was Ojanne al initiatiefrijk. “Wij woonden in het centrum van Heerenveen en daar was voor kleine kinderen weinig te beleven. Ik fietste dan in mijn eentje heel Heerenveen door op zoek naar speeltuintjes zoals die in wijk De Greiden. Daar was mijn moeder niet zo blij mee”, weet ze nog. Voor Ojanne is het altijd heel vanzelfsprekend geweest dat vrouwen werken. “Mijn moeder heeft altijd in het restaurant gewerkt. Nadat ze scheidde van mijn vader, hield ze de zaak draaiende. Wij hielpen mee, dat hoorde erbij. Ik vond het hierdoor normaal dat vrouwen werken. Toen ik later in de accountancy terecht kwam, snapte ik niet goed dat daar zo weinig vrouwen rondliepen.”

Gelijke kansen voor iedereen

Ojanne ging in Heerenveen naar OSG Sevenwolden en volgde accountancy opleidingen, bij de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden en de Nyenrode Universiteit. “Ik heb het altijd belangrijk gevonden om goed gebruik te maken van de kansen die ik gekregen heb. Mijn ouders hebben in China alleen de middelbare school kunnen doen. En dat was best nog vooruitstrevend van mijn grootouders, want de meeste kinderen moesten destijds op het land werken. Als ik in China opgegroeid was, had ik mij niet zo kunnen ontwikkelen zoals ik dat hier in Nederland gedaan heb. Vanuit de Chinese cultuur is het ook nog eens gebruikelijk dat meisjes uitgehuwelijkt worden. Daar was bij mij ook sprake van, maar gelukkig heeft mijn moeder er een stokje voor gestoken.” Door het besef wat voor kansen ze hier in Nederland gekregen heeft, maakt Ojanne zich er sterk voor dat zoveel mogelijk mensen een eerlijke kans krijgen. “Kan iedereen op elke functie solliciteren? Mag iedereen naar een openbare school of worden leerlingen buitengesloten door een hoge ouderbijdrage? Als je analfabeet bent, weet je dan wel wat je met je stemkaart moet doen? Kan iedereen meekomen in de digitale wereld? Heeft iedereen gelijke kansen of mist een groep de aansluiting?”

Vrouwenveen

Gelijke kansen, dat is ook de gedachte achter Vrouwenveen. Op Wereldvrouwendag wordt Heerenveen voor één dag omgetoverd tot ‘Vrouwenveen’. “Vrouwenveen is een ludieke actie om te vieren dat vrouwen in Nederland dit jaar 100 jaar actief kiesrecht hebben.” Het was Ojanne haar idee en na een discussie in de gemeenteraad is het plan erdoor. Ze is in gesprek met gemeente Heerenveen om een concrete invulling aan deze dag te geven. “De bedoeling is dat we Heerenveen die dag zoveel mogelijk omdopen tot Vrouwenveen, mits het niet al te duur is. Mijn wens is ook dat we het gemeentehuis die dag ’s avonds openstellen, als de kinderen naar bed zijn zeg maar, zodat vrouwen langs kunnen komen om mee te praten en wij kunnen laten zien wat we hier doen. In de loop van het jaar organiseren we meerdere activiteiten om 100 jaar kiesrecht voor vrouwen aandacht te geven.”

Vrouwen en lokale politiek

Is het nodig om dit onderwerp op de agenda te zetten en er tijd en geld voor vrij te maken? Volgens Ojanne wel. “Actief kiesrecht voor vrouwen is een recht dat we mogen vieren en dat nog steeds onze aandacht en bescherming verdient, want zo vanzelfsprekend is het niet.” Ze vindt het bovendien belangrijk dat vrouwen mee praten. “Iedereen heeft op school gezeten of heeft kinderen die op school zitten. Iedereen woont in een woonwijk. Ook vrouwen hebben over dit soort zaken een mening. Wat gaat er wel goed, wat niet? Toen ik zwangerschapsverlof had, merkte ik bijvoorbeeld dat ik in mijn wijk echt een groene ontmoetingsplek miste.” Volgens haar is het voor vrouwen vaak nog een te grote stap om kansen te pakken binnen de lokale politiek. “Ik ga regelmatig met vrouwen hierover in gesprek. Ik laat ze dan zien dat ze ook kleine stappen kunnen zetten om mee te praten en mee te beslissen, zelfs als ze een gezin hebben.”

Gemeenteraadslid

Zelf is ze al veel langer lid van D66, maar ze werd pas vorig jaar politiek actief in de gemeenteraad. Ze vertelt dat ze altijd huiverig was om op de kieslijst te staan. “Ik dacht, ik doe wel op de achtergrond, in vrijwilligerswerk, wat ik kan doen. Zo stapte ik in het bestuur van Park de Stadshoeve in Zwolle, waar ik toen met mijn gezin woonde. Dit was een burgerparticipatietraject waarbij ze wijkbewoners hebben gevraagd wat zij in de wijk wilden veranderen. Op het moment dat ik begon, lag er een plan voor een wijkboerderij, voor en door wijkbewoners. Er moesten veel vergunningen geregeld worden en ik zat drie avonden per week bij ambtenaren en vrijwilligers aan tafel om te overleggen. Toen dacht ik: blijkbaar kan ik de tijd vinden om dit te doen. Als ik dan echt mee wil beslissen, dan kan ik beter op de goede plek gaan zitten. Daarna heb ik mij verkiesbaar gesteld. Ik heb trouwens veel geleerd van dit burgerparticipatietraject. Hoe ga je om met mensen die tegen zijn? Hoe krijg je iedereen op één lijn?’

Meebouwen aan een goede toekomst

Ojanne de Vries-Chang fietst nog steeds naar de speeltuin in de wijk De Greiden, maar nu met een bakfiets vol met kinderen. Zelfs als ze met haar kinderen aan het fietsen is, kijkt ze waar verbeteringen mogelijk zijn. “De tegels van de fietspaden zijn nog precies dezelfde als toen ik daar als klein meisje fietste, en sommige zijn echt aan vervanging toe. Het stuitert nogal met de bakfiets en ook voor ouderen lijkt het mij lastig. Mijn wens is echt dat we hier met zijn allen in een mooie gemeente wonen. Ik bouw graag mee aan een goede toekomst, voor iedereen”.