Amarins de Vries van stal A.d.V. Terband: “Als het niet kan, dan lukt het wel!”

Het lag niet per se in de lijn der verwachting dat Amarins de Vries een paardenmeisje zou worden. Haar ouders, beiden docent, hebben helemaal niets met paarden. Ze groeit op in Uitwellingerga met een broer die later professioneel schaatser zal gaan worden. Als jong meisje fietst ze samen met een vriendinnetje stad en land af op zoek naar een verzorgpony. “Dan ging je de hele week uitmesten en mocht je één ritje op de pony!”

Een eigen pony

Op een gegeven moment heeft Amarins haar zinnen gezet op een eigen pony. Haar ouders dagen haar uit om alles op papier te zetten zodat ze goed weet wat het inhoudt en hoeveel geld ervoor nodig is. Daarnaast moet ze natuurlijk eerst ook een stal vinden. Opnieuw stapt ze op de fiets en gaat heel wat boeren af voordat ze een plekje vindt. En de pony? Die wordt aangekocht door haar ouders. “Het was een lieve pony waar ik veel van geleerd heb”, zegt ze.

Toch blijft de jongedame dromen: “ik moest en zou een Fries paard! Mijn ouders zijn altijd duidelijk geweest. Ga maar een vak leren, anders kun je nooit een paard houden. En daar hebben ze natuurlijk gelijk in gehad. Paarden houden is een dure hobby. Helemaal als je geen ruimte hebt om het dier aan huis te houden. Paarden bij een ander stallen is gewoon duur”, vertelt ze in alle eerlijkheid.

Fries paard

Na de pony volgt een, helaas, gemeen dressuurpaard. Met verlies moet ze het dier weer verkopen. De droom van een Fries paard is nog altijd levendig als er een unieke kans voorbij komt. Maar waar haalt ze het geld vandaan? Haar vader geeft haar de suggestie om even langs opa en oma in Beetsterzwaag te gaan. “Ik ben op de bus gestapt en heb met opa een heel plan gemaakt voor afbetaling. En zo kocht ik mijn eerste Friese merrie! Daar heb ik echt geluk mee gehad.”

Als Amarins besluit om deze merrie mee te nemen naar de keuring krijgt ze een ster. “Dan weet je dat je kwaliteit hebt en kun je er ook mee gaan fokken.” Na twee jaar gaat ze opnieuw naar de keuring en krijgt de merrie zelfs een sterpredicaat eerste premie en vervolgens een voorlopig kroonpredicaat. “Het bleek dat ik een paard op de juiste manier kan trainen. ‘Hier moeten we meer van hebben’, zei ik toen tegen mijn vader. Dit is leuk!”

Een nieuwe droom

En zo ontstaat een nieuwe droom: Friese paarden fokken. Het is geen gemakkelijke wereld waar Amarins in stapt. Er zijn strenge eisen aan Friese paarden, qua uiterlijk en hoe ze bewegen. En voor dekhengsten komt er nog veel meer bij kijken: er worden röntgenfoto’s gemaakt en het sperma moet onderzocht worden. Per jaar worden er slechts vijf tot zeven van de driehonderd aangedragen hengsten goedgekeurd. Amarins heeft het een paar keer geprobeerd; maar heeft veel pech met hengsten fokken. Dus richt ze zich in eerste instantie op een sterke moederlijn van alleen maar stermerries in de voorouderlijn.

Een vak leren 

Ondertussen moet Amarins van haar ouders wel een vak leren. Ze besluit eerst naar het CIOS te gaan, maar dat is geen goede match. Dan maar onderwijsassistent. Versneld doorloopt ze het programma. “De docente was heel slim. Door mij toegang te weigeren voor de versnelde klas wilde ik het zo graag dat ik er alles voor over had. Als je tegen mij zegt dat het niet kan? Dan heb ik zin om je te laten zien dat het wél kan!” Een kwaliteit die je vaker tegen komt in Amarins levensverhaal. Zoals ze het zelf samenvat: “Als het niet kan, dan lukt het wel!”

Uiteindelijk doet ze er ‘ook nog even’ versneld hbo-pedagogiek erachteraan. Inmiddels zit ze niet meer in het onderwijs, maar werkt ze 32 uur in de week als manager bij een casino in Heerenveen. Een baan waarin ze het onwijs naar haar zin heeft. Uiteindelijk heeft ze beide facetten nodig, haar baan en haar paarden, om een rijk leven te kunnen leiden.

Liefde op het eerste gezicht

Soms lopen deze twee werelden ineens even in elkaar over. Op een willekeurige dag in het casino maakt de manager kennis met een ouder stel dat ook in de Friese paardenwereld zit. Zij weten dat een bekende fokker ermee op gaat houden en nemen Amarins mee om de paarden te gaan bekijken. Op het eerste gezicht, zonder er op gereden te hebben, ziet de fokker meteen een merrie die ze heel graag wil overnemen. Het is liefde op het eerste gezicht. Maar: “De eigenaren waren slim. Als ik haar wilde? Dan moest ik ze allemaal nemen...”

In eerste instantie is Amarins even verslagen: vijf paarden is een flinke uitbreiding. Bij de paarden zitten ook nog eens drie stermerries. Twee met een veulen aan de voet en twee drachtig voor het volgende jaar. Met opnieuw steun van haar omgeving gaat Amarins er tóch vol voor. Dit is zo’n allesbeslissende kans. Het zal zich uiteindelijk flink uitbetalen: deze groep paarden heeft Amarins de Vries als fokker op de kaart gezet.

Brand!

Door de jaren heen komen er flink wat uitdagingen op haar pad. Zo besluit plotseling de boer waar haar paarden staan ermee te stoppen en het bedrijf te verkopen. “Is mijn droom nu voorbij?” Uiteindelijk vindt ze met haar man een oplossing: ze mogen de wagenloods van een voormalige boerderij in De Streek ombouwen tot paardenstal. Jarenlang kan haar bedrijf rustig doorgroeien met het idee dat ze het ooit wellicht kunnen gaan kopen. Maar dan komt er een telefoontje: “Alles staat in brand!”

Een lastige tijd volgt. De hoogzwangere Amarins moet op zoek naar een nieuwe stal voor haar paarden die gelukkig allen de brand overleeft hebben. Ondanks haar vaste baan en het inkomen van haar man liggen betaalbare bedrijfspanden niet voor het oprapen. Gelukkig treft ze op het juiste moment een financieel adviseur die hen kan helpen om het huidige bedrijf, stal A.d.V, aan te kopen met behulp van een gedegen businessplan.

Nieuw hoofdstuk 

Het voordeel van de locatie aan de H.B. Jonkerweg in Terband is dat er al een grote vergunning opzit voor koeien. De omvorming tot een paardenbedrijf met stalling voor particulieren is hierdoor op papier eenvoudig. In de praktijk bouwt ze opnieuw op haar uitgebreide netwerk en in het bijzonder haar schoonvader. Samen worden er bergen verzet. Hier is letterlijk alle ruimte om zich verder in het fokken te verdiepen, haar bedrijf uit te breiden én haar gezin te zien opgroeien. Daarnaast heeft haar moeder hier een moestuin én haar gezin vele nieuwe huisdieren.

‘JongKFPS fokker van het jaar 2022

Een van de veulens die geboren wordt uit de eerder aangekochte groep is Ilya A.d.V. Amarins ziet meteen de potentie van het dier en traint hard. Vanaf de eerste keuring ziet de jury de kwaliteit van het dier óók; ieder jaar stijgt de merrie in rang. Dit is genieten voor de jonge fokker. Uiteindelijk zal er een moeilijke beslissing gemaakt moeten worden als de huidige boerderij op hun pad komt. Met de verkoop van Ilya A.d.V. naar Amerika komt er geld vrij voor broodnodige investeringen richting de toekomst.

Vlak daarna zal Ilya A.d.V. in Amerika kampioen worden en een kroon krijgen, de op een na hoogst haalbare rang voor een Friese merrie. Ondanks dat het prachtige dier niet langer in haar stal te vinden is, is Amarins zichtbaar trots. Het is een van de redenen waarom ze in september 2022 gekroond wordt tot ‘JongKFPS fokker van het jaar’. Een fijne erkenning voor al haar harde werk én doorzettingsvermogen.

Nog twee doelen

Het waren haar doelen: een stermerrie, een premieveulen en een kroonmerrie fokken. “Op een gegeven moment wil je natuurlijk dingen bereiken en dit is al gelukt. Nu wil ik in ieder geval nog twee dingen: een goedgekeurde dekhengst en een modelmerrie fokken. Een modelmerrie is het hoogst haalbare.” Zoals eerder gezegd is het niet makkelijk met de strenge keuringen én het Friese paard komt met uitdagingen rondom inteelt en verwantschap.

“Er zijn genetische beperkingen doordat er steeds met dezelfde paarden wordt gefokt. Ik heb al die jaren er juist voor gekozen om vrij laag verwant te fokken. Hierdoor heb ik een beetje moeten inleveren op kwaliteit, maar omdat ik zo’n sterke moederlaag heb, geloof ik dat ik het goede er wel weer op krijg. Het kost tijd - een paar generaties paarden - maar dan heb ik wel gezonde en duurzame paarden!”

Het zijn geen gemakkelijke keuzes. En dat terwijl Amarins lange dagen maakt om alle ballen in de lucht te houden. Ze heeft veel over zichzelf geleerd én realiseert zich dat ze dit nooit had gekund zonder de fijne mensen in haar netwerk. Maar: “Als je veel geeft krijg je ook veel terug!”

“We zitten veel te veel in ons hoofd”

“Als je niet kunt voelen, heb je hier ook niks”, meent Amarins heel stellig. “Mensen vergeten denk ik vaak te voelen, we zitten veel te veel in ons hoofd. Hier móét je wel voelen. En als je met paarden werkt al helemaal. Als je niet lekker in je vel zit, terwijl je denkt van wel? Dan wordt dat hier meteen afgestraft. Paarden voelen wat jij voelt. Als je congruent bent met jezelf, dan kun je alles met een dier. Maar twijfel je? Dan krijg je hem bij wijze van spreken niet eens de trailer op.”

Dit is het leven wat het beste bij Amarins de Vries past: praktisch, met twee voeten op de aarde, niet te veel nadenken en gewoon lekker werken én voelen. Kortom: “Ik geniet van hoe we hier wonen én werken!”

Amarins de Vries fokt ondanks tegenslagen bekroonde Friese paarden