Is het een cockpit, is het een verkeerstoren? Het kantoor van de Hubo Bouwmarkt in hartje Akkrum geeft in ieder geval voldoende overzicht over de winkel. Harry Haitsma (56) onderbreekt het gesprek een paar keer om klanten te helpen, iets af te rekenen of een chauffeur te wijzen waar hij kan lossen.

Hoge bomen vangen veel wind

Twee jaar geleden werd de nieuwe winkel gerealiseerd. Dat was ook het moment dat zoon Thomas medevennoot werd. De Hubo gaat langzamerhand over in zijn handen. Harry vindt het niet moeilijk om taken over te dragen. Hij geeft dingen graag uit handen. Niet alleen in zijn eigen bedrijf, maar ook bij al die activiteiten in het dorp waar hij in de organisatie een leidende rol heeft. “Mar ik bliuw wol einferantwurdlik. Ik bliuw de hege beam dy’t de wyn fangt at it tsjin sit. Ik hâld wol fan wat wyn, dat skeelt.”

Wy binne graach ûnder de minsken

Harry is in Akkrum bij heel wat activiteiten betrokken. Het NK-zonnebootrace, de Reuzedei, de Sinterklaasintocht, de sleepbootdagen en in het verleden het Sint Maartenfeest en de Fryske dei; Harry organiseert graag. Hij op de voorgrond, maar altijd met de steun van zijn vrouw Christina op de achtergrond. “Sy soarget dat it motorke draaien bliuwt.” En Christina weet dat er naar haar geluisterd wordt. “At ik der net achter stean, dan docht Harry it net.”

Nieuwe uitdaging

Nu staan ze samen voor een nieuwe uitdaging. Na de zomer nemen ze de exploitatie van het sportcafé van de Utingeradeelhal over van Hans Edelijn, die met pensioen gaat. Het is geen onbekend terrein voor Harry en Christina. Harry zat tot begin dit jaar jarenlang in het bestuur van de stichting die de hal beheert. “Ik ha dus jierren oan de oare kant fan de tafel sitten en no pakke wy sels dy rol. Omdat je der al jierren mei behept binne, witte wy wat it bestjoer fan ú ferwachtet.” Over het waarom van deze nieuwe stap in Harry duidelijk. “Wy binne tegearre mei folle eveneminten dwaande. It sosjale stik fan wat mei elkoar op poaten sette, der krij ik enerzjy fan. Ik kin de hiele dei oan it wurk wêze, mar ik fyn it dan prachtich om jûns te fergaderjen. Dêr libje ik fan op.”

Reuzedei Akkrum - Joelle Rademakers Fotografie        

Christina sportte jaren in de hal, tot een blessure daar een streep door zette. Ze miste het om bij een ploeg betrokken te zijn. De nieuwe functie voorziet volop in dat gat. Als de hal na de zomerstop in de laatste week van augustus weer open gaat, zullen Harry en Christina alle avonden van de partij zijn om hun rol als gastheer en gastvrouw te ontdekken. “It is direkt nei de fekânsje, dan ploffe wy der yn, dat wurdt in skoft fol gas jaan.” Die eerste intensieve periode is nodig om ervaring op te doen, om te proeven wat de huurders willen en om daarna hun eigen plan te trekken.

Hart van het dorp

De activiteiten zijn talrijk in de veertig jaar oude hal. Alle sporten in het dorp zijn er te vinden: voetbal, volleybal, kaatsen, tennis, badminton, korfbal, dansen. Naast trainingen op de doordeweekse avonden zijn er in het weekenden vaak wedstrijden of toernooien. De Utingeradeelhal wordt ook gebruikt voor concerten, bijvoorbeeld van de plaatselijke fanfare De Harmonie, het Dreamtheater, muziekfeesten en andere culturele activiteiten. “De hal heart by it hert fan it doarp. It soarget foar de ferbining en dat is belangryk foar Akkrum. Wy kinne net sûnder.”

Harry en Christina pachten de horeca van de beherende stichting. “It is in ûndernimming, mar wy hoege der net hielendal fan te bestean.” Harry ziet volop toekomst voor de hal. Vanwege ruimtegebrek in het dorp voor activiteiten wordt al gewerkt aan uitbreidingsplannen.

Oplaadplek

Dat de Utingeradeelhal in juli en augustus gesloten is, komt hen goed uit. Want in de zomermaanden willen Harry en Christina graag met hun boot het water op. “Dy boat is hillich foar ús en in oplaadplak. Dan binne wy tegearre en kinne wy alles efkes losliitte. Dan binne wy graach op ússels. Do fynst ús net gau yn in haven of op in Marrekriteplakje. Moai foar anker. Wy binne graach ûnder de minsken, mar dan efkes net.”

Reuzedei Akkrum - Joelle Rademakers Fotografie        

En toch geldt dat dan weer niet voor de periode van het Skûtsjesilen. “Ik bin gek fan it Skûtsjesilen”, bekent Harry. Jarenlang was hij een van de bemanningsleden van De Vriendschap, het IFKS-skûtsje fan de familie Meeter. “Sander Meeter wie de skipper, myn taak wie om om Sander te helpen by it silen en in moai ploechje bemanning by elkoar te krijen en te hâlden. In ploechje by elkoar sykje is sá moai. Sa ha wy fiif jier prachtich syld.”

Skûtsjeschipper

Vorig jaar stapte Harry van boord, nam hij wat meer afstand. Dit jaar wilden hij en Christina achter de vloot aan varen, zoals Harry vroeger al met zijn ouders deed. Maar dat plan is inmiddels ingehaald door weer een nieuwe uitdaging. Harry Haitsma maakt namelijk dit jaar zijn debuut als schipper in de C-klasse van de IFKS, op de Ale die Oudega (SWF) als thuisbasis heeft. “In maat kaam der mei dat der in pear skûtsjes te keap of te farren wienen. Hy fûn dat wy net sûnder Skûtsjesilen koenen.” Toen kwam de Ale op hun pad, een skûtsje dat Harry dit jaar met zijn maat Eddie huurt. Ze hebben een optie om het skûtsje daadwerkelijk over te nemen. “Wy ha wer in moai ploechje by elkoar fûn om oan de slach te gean. Wy kinne wol sile, fansels, mar noch net Skûtsjesile. Dat freget om mear, mar wy leare graach en ha in soad freonen dy’t ús hjir by helpe wolle.”

Iedere vijf jaar wat nieuws

Zo rijgen de nieuwe avonturen zich aaneen. “Alle fiif jier moat der eins ek wer wat nijs wêze. Ik fyn altyd wol wer wat leuks om te dwaan en it slagget ek altyd wol wer om dêr entûsjaste minsken by te finen.” Harry geniet van het opzetten van activiteiten en speelt graag de rol van verbinder. Daarbij kan hij goed taken delegeren. Niet om ergens van af te willen zijn, maar om anderen de verantwoordelijkheden te geven die bij hen passen. “It oanstjoeren fan minsken fyn ik sa moai, ik hâld fan minsken om my hinne. In ploechje dat mei elkoar deselde kant op wol, dat is prachtich.” Harry benadrukt dan ook graag dat de prestaties samen worden bereikt. Hij heeft een rol, maar alléén bereik je niet veel.

Harry Haitsma - Foto: FPH

Zieltjes terugwinnen

Harry en Christina vieren dit jaar dat ze tien jaar geleden de Hubowinkel in Akkrum overnamen. Daarvóór waren ze ook al zo’n twintig jaar zakelijk actief bij Cor Oosterhoff Woninginrichting, het bedrijf van Christina haar familie. “Wat foar soart klanten ast ek hast, it binne allegearre minsken. En it omgean mei minsken dat is wat it sa moai makket.”

It wurdt in skoft fol gas jaan

Harry heeft een groot hart voor Akkrum, het dorp waar hij nagenoeg zijn hele leven al woont. Hij is blij dat de werkzaamheden in het centrum van het dorp bijna zijn afgesloten. Er is de afgelopen jaren van alles gebeurd. “Der hat de lêste fiif jier altyd wol wat west. De giele omleidingsbuorden binne krekt fuort, it is no sa goed as klear.” En dat heeft zakelijk Akkrum ook wel nodig, zo weet Harry uit eigen ervaring. De laatste twee zomers waren niet om over naar huis te schrijven. Het weer was matig en de diverse omleidingen hielpen ook niet bij de handel. “Wy moatte no wer sieltsjes werom winne yn de omlizzende doarpen. Dy minsken ha Akkrum wol lizze litten yn dizze perioade en harren boadskippen earne oars dien. En dat begryp ik ek wol.”

Open voor autoverkeer

Akkrum staat bekend als watersportdorp, maar ook als dorp waar ontzettend veel wordt georganiseerd. Het zorgt ook voor discussie. Harry weet dat de activiteiten soms de bedrijvigheid van de ondernemers in het dorp ondermijnen. “It doarp wurdt dan plat lein foar it ferkear. En it publyk dat foar de aktiviteiten nei Akkrum komt is faak gjin keappublyk. Mar sy sjogge wol wat Akkrum allegearre te bieden hat. En dan komme se letter as keappublyk werom, at it goed is.” Voor de levendigheid van het dorp is het volgens Harry Haitsma noodzaak om het centrum van Akkrum open te houden voor het autoverkeer. “Dêr ha ik my as ûndernimmer ek altyd foar ynset. Sûnder ferkear wurdt it in dea doarp.”

Tekst: Arend Waninge
Foto’s: Mustafa Gumussu