Baancommissie zoekt meer jeugdschaatsers, Onzichtbare schaatswerkers op spandoek
Ze waren er vrij snel uit. Toen ze weer buiten kwamen was de ‘Baancommissie Thialf’ opgericht. Die Baancommissie Thialf bestaat nog altijd. Froukje Zonderland uit Dijken en Johannes Zijlstra uit Heerenveen maken beiden deel uit van die baancommissie en we spraken even met hen.
Zonderland en Zijlstra maken beiden zelfs al eeuwen deel uit van de baancommissie. Dat komt omdat het veel moeite kost om vaste bestuursleden te krijgen. Zo nu en dan willen mensen graag wat doen; niet constant. En vanzelfsprekend is er in de loop der jaren wel het één en ander veranderd.
Schema’s
De ‘Baancommissie Thialf’ huurt namens het Gewest Fryslân en de clubs de trainingsuren in. Een ingewikkelde materie, want er zijn veel groepen die Thialf willen gebruiken. Die club heeft zoveel leden, die zoveel. Allemaal in verschillende categorieën. Je kunt niet het ene trainingsuur 300 man hebben en het volgende 30.
De baancommissie was er altijd al voor het in elkaar lijmen van de trainingsschema’s. De baancommissie werd in feite ook secretaris/penningmeester van de trainingsclubs. Al die verschillende papieren per individu die nodig waren om de schaatsers te laten trainen en wel of niet wedstrijden te laten rijden. En wedstrijden in alle gedaanten te organiseren, van kortebaan tot marathon. Verder bemoeit die baancommissie zich sinds 1967 met de opleiding van juryleden.
Ingewikkeld
De Baancommissie Thialf doet nog altijd zijn uiterste best om het voor de rijders en Thialf allemaal zo goed mogelijk te organiseren. Anderszins verandert ook het schaatsen. Het is maar goed dat baancommissieleden die ingewikkelde materie verzorgen.
“Al wurdt it miskien wol wat minder yngewikkeld”, zegt Froukje Zonderland. Immers de Elfstedenhal in Leeuwarden heeft gezorgd dat een aantal verenigingen daar hun ‘home’ konden vinden. Thialf heeft nu nog tien clubs over. Die waren opgedeeld in groepen, die ook weer eigen wedstrijden hadden, maar dat gaat langzaam verdwijnen. Het beeld van de ‘klanten’ van Thialf verandert. Seniorwedstrijden worden amper meer uitgeschreven, al is er wel veel regiomarathonwerk. Ook het jurywerk wordt minder ingewikkeld. “Wy komme no aanst mei ien wedstriidjury, net mear fjouwer.”
Structuur
Het komt allemaal ook van de structuur van de schaatssport. Als je de top jong niet haalt, kom je er niet meer. De pupillen, dat gaat nog redelijk, maar ook bij de junioren is al wat minder belangstelling. Maar de verhuur van uren gaat wel door, schaatsers trainen graag op de recreatie-uren. Voor als die lange tocht ooit eens zal komen… Voor het overige zijn er nu flex-abonnementen, iedereen kan kiezen wanneer hij of zij wil schaatsen.
De aanwas van de jeugd is de voornaamste reden voor de baancommissie om zichzelf, en daarmee de trainingsclubs herkenbaar te maken. Herkenbaarheid was overigens nooit een item voor de altijd wat in het verborgene werkende baancommissie. Maar de jeugd moet ‘gepakt’ worden, weer opgroeien in de Friese volkssport.
Spandoek
Daarom hangt er nu een zes meter lang dundoek in de Thialfhal, waar de tien verenigingen zich op manifesteren: ‘Kom er bij, kom bij ons.’ Niet concurrerend, ieder heeft zijn immers zijn eigen gebied. Froukje: “Mar de clubs sizze no: ‘Jim kin simmers by ús ek in soad dwaan’. En se ha allegear goeie trainers.” Natuurlijk is er al veel jeugdschaatsen op Thialf. De shorttrack begint wat meer te trekken. Het ijshockey ook. De ijsclubs die hun natuurijsbaan de laatste jaren alleen als water kunnen zien, komen met de jeugdigen kwartetschaatsen. De schoolschaatsers zijn actief. Maar dan? Vier keer schaatsen en dan is het voorbij. En nu kunnen ze rijdend het spandoek zien. “Heit, ik wol by de klub.”
Nee, er is niet altijd genoeg ruimte voorde jeugd, de topsport heeft het voor het zeggen op de Thialfbaan. Gelukkig kan er veel op de 333 meter binnenbaan. Daar kunnen straks de instroomuren voor de jeugdigen worden gehouden. Daar zullen de verenigingen straks wel voor zorgen. ”Al soenen se har yn eigen regio wol wat mear manifesteare kinne”, vindt Zijlstra.
Het laat onverlet dat Zonderland en Zijlstra, beiden immers ook afkomstig van de trainingsclubs, blij zijn dat de Vriendenkring het spandoek ophing.
Schenking vriendenkring
Het spandoek is een schenking van de Stichting Vriendenkring Thialf aan de baancommissie. Op het spandoek manifesteren de schaatsclubs zich. Tegelijk is het ook een uiting van die Vriendenkring. Voorzitter Pauline Hazelhoff-Luinstra van de stichting: “De ruim 400 donateurs en vrienden van de Vriendenkring zorgen ervoor dat het bestuur van de Vriendenkring Thialf de vele kleine en grote initiatieven voor recreatiesporters, in het bijzonder de jeugd, kan blijven ondersteunen. We refereren daarbij aan wat we doen bij het schoolschaatsen, jeugdijshockey, kunstrijden, schoonrijden, shorttrack en curling. Dat wordt allemaal financieel ondersteund.”
Vriendenkring Thialf
Al in 1967 werd de Stichting Vriendenkring Thialf opgericht, Een van de eerste bestuursleden was oud-Elfstedenwinnaar Jeen van den Berg. Dus kent de Vriendenkring een lange traditie in het mogelijk maken van initiatieven, die voor de organisatoren eerst onmogelijk leken vanwege gebrek aan voldoende financiële middelen.
De Vriendenkring hoopt voor het voortzetten van die traditie jaarlijks meer donateurs en vrienden aan zich te binden. Dat is enerzijds handig, want je betaalt minder toegangsgeld, maar het toont ook de betrokkenheid.
Door Eelke Lok Foto’s: Dennis Stoelwinder
