De bal rolt al 100 jaar bij V.V. Akkrum

V.V. Akkrum is een vereniging die diep verankerd is in de dorpsgemeenschap, generatie op generatie verbindt en na een eeuw nog altijd springlevend is. GrootHeerenveen ging op bezoek bij voorzitter Egbert Rorije en clubman Sietze Eelsingh.

Het is rustig op sportpark De Meine wanneer we op deze maandagavond in de voorjaarsvakantie bij V.V. Akkrum arriveren. De locatie aan de westkant van het dorp is sinds 1980 in gebruik als accommodatie voor V.V. Akkrum en IIsclub Foarút. Ook Tennisvereniging Akkrum is hier te vinden. Het is in de honderdjarige geschiedenis van de voetbalclub al de derde locatie waar gespeeld wordt.

De badhokjes bij het zwembad waar de spelers zich in de beginjaren moesten omkleden - aangelevert

Omkleden in de badhokjes
De geschiedenis van de voetbalvereniging begint in 1926,als directeur Jisk de Jong van de mengvoerfabriek Ulbe Twijnstra een stuk weiland beschikbaar stelt om er een voetbalveld van te maken. Een kleedruimte is er niet; omkleden doen de spelers in de naastgelegen badhokjes van het zwembad. Op deze plek blijft de club veertig jaar de voetbalwedstrijden spelen. Tegenwoordig staan er de vakantiehuizen van recreatiepark Tusken de Marren.

In de jaren zestig vond de toenmalige gemeente Utingeradiel het tijd voor een sportpark dat meer bij de tijd paste en zo verhuisde de club naar de oostkant van het dorp. Voorzitter Egbert Rorije is geboren Akkrumer en lacht als hij eraan terugdenkt. “Ik weet nog als kleine jongen dat er schapen op de speelvelden liepen om het gras kort te houden. Die moesten eerst naar een ander perceel gedreven worden en vervolgens was het zaak om de uitwerpselen zoveel mogelijk van het gras af te zoeken voordat de wedstrijd beginnen kon. Er bleef natuurlijk wel eens wat liggen…”

Van jeugdspeler naar voorzitter
Door het sterk groeiende aantal leden groeide sportpark Akkrum-Oost uit zijn jasje en zo werd in 1980 de derde verhuizing een feit, terug naar de andere kant van het dorp. Samen met de ijsclub werden er door leden en vrijwilligers een kantine en kleedkamers uit de grond gestampt. In de 45 jaar die volgde is er een tribune verrezen en werd het tweede veld in 2017 bekleed met kunstgras. “Dat is tegenwoordig wel bijna een must; de intensiteit en aantallen trainingen vragen veel van de velden”, legt Rorije uit.

Egbert Rorije is van jongs af al betrokken is bij de club. Eerst als jeugdspeler en als 16-jarige maakte hij zijn debuut in het eerste. “Voor mijn werk als leraar bij OSG Singelland in Drachten moest ik verhuizen; zo kwamen we in Boornbergum terecht”, vertelt hij. Na zijn voetbalcarrière haalde Egbert zijn trainerspapieren en werd hij oefenmeester bij verschillende clubs in de regio om in 2007 terug te keren bij zijn oude liefde, V.V. Akkrum. “Eigenlijk was de cirkel toen mooi rond, ik heb de club tot 2012 mogen trainen.” Vanaf 2012 nam Rorije plaats in het bestuur; in 2017 nam hij de voorzittershamer ter hand.

Bestuurlijk heeft de club de zaakjes goed voor elkaar. “We hebben niks te klagen, alle posities zijn bezet”, zegt Rorije, die in november van dit jaar af zal zwaaien als voorzitter. “Ik blijf wel betrokken, maar niet meer in deze rol.” Plannen voor de club zijn er ook nog wel degelijk. “Het zou mooi zijn als de ijsbaan een skeelerbaan zou worden; dan kun je met een heel klein wintertje al schaatsen als je er een dun laagje water op sproeit. En de kaatsvereniging zou dan mooi op het middenterrein kunnen, zo centraliseer je de sporten.” Grijnzend: “En dat is dan ook weer goed voor de omzet van de kantine.”

Clubman in hart en nieren
Ook Sietze Eelsingh mag je gerust een clubman in hart en nieren noemen. Ook hij is van jongs af aan speler, daarnaast scheidsrechter en tevens lid van de jubileumcommissie. Egbert Rorije over Sietze Eelsingh: “Je kunt Sietze altijd vragen als er wat moet gebeuren. Hoe druk hij het ook heeft, nee zeggen doet hij eigenlijk nooit.”

Sietze is ook auteur van het werkelijk prachtige jubileumboek dat 25 jaar geleden bij het 75-jarig bestaan van de club verscheen. “Mijn vader heeft eigenlijk de bulk aan werk gedaan als het over de inzameling van alle informatie gaat, maar helaas werd hij ziek. Ik heb het boek toen met hulp van leden en oud-leden geschreven met in mijn achterhoofd de gedachte aan hoe mijn vader het gewild zou hebben.”

Sietze Eelsingh is naast zijn werk als verzekeringsadviseur ook regio-ambassadeur van sc Heerenveen en begeleidt de KNVB scheidsrechters voor, tijdens en na de wedstrijden in het Abe Lenstra stadion. “Een soort gastheer, zo moet je dat zien. Dat heeft zo zijn voordelen, je hebt mooie contacten in je telefoon staan, bijvoorbeeld Bas Nijhuis. Echt een topgozer die bij een door de jubileumcommissie georganiseerde sponsoravond in de Utingeradielhal een lezing gaf met prachtige verhalen over wat hij allemaal meemaakt.”

links Sietze Eelsingh en rechts voorzitter Egbert Rorije - aangelevert

Smoelenboek 
In het kader van het 100-jarig jubileum presenteerde de Akkrumer voetbalclub op 1 maart een glossy, of ‘smoelenboek’, zoals de voorzitter het in zijn voorwoord zegt. Een door de Verenigde Ondernemers Akkrum-Nes (VOAN) en supermarkt Poiesz gesteunde uitgave, waarin bij de plaatselijke middenstand gespaard kan worden voor voetbalplaatjes van alle spelende leden van V.V. Akkrum. En sc Heerenveen heeft in het kader van het jubileum toegezegd om op vrijdag 3 juli een oefenwedstrijd te spelen op sportcomplex De Meine.

Akkrum-Oldeboorn
De jeugdafdelingen van V.V. Akkrum en V.V. Oldeboorn werken samen omdat de aantallen jeugdleden soms niet toereikend zijn om volwaardige elftallen te vormen. De samenwerking gaat over het algemeen goed, hoewel er in het verleden een gezonde rivaliteit tussen de beide clubs heerste. “Er zijn heel veel mooie verhalen te vertellen, maar de beslissingswedstrijd in Gorredijk om degradatie tussen Akkrum en Oldeboorn komt meestal wel als eerste bovendrijven”, lacht Egbert. “Meer dan tweeduizend mensen stonden om het veld en de buren dachten dat varkentje wel even te wassen, maar ze verloren van ons met 2-0. Die avond zijn er in café Jager van mijn oom Hendrik Rorije heel wat bier en gehaktballen doorheen gegaan.” Egbert lacht. “Een groot deel van die gehaktballen kwamen er ook snel weer uit, trouwens.”

Een grote groep supporters die onder aanvoering van de gebroeders Anker met lawaai van potten en pannen door het dorp naar het sportveld gingen om het team te steunen, het zijn zomaar wat anekdotes uit het 100 jarige verleden van V.V. Akkrum. Op naar het volgende jubileum!