Familie De Wit speelt elk jaar een grote rol in organisatie Zomerspelweek in Jubbega
JUBBEGA - Het begon allemaal bij pake Spiekhout. “Wat een man was dat”, hoor ik in koor als ik bij Joukje de Wit, haar vriend Ewout van der Werf, vader Wolter de Wit en zijn broer Wiebe de Wit aan de koffie zit.
Dit zijn slechts vier van de zeker negen familieleden die onderdeel uitmaken van het team dat jaarlijks de zomerspelweek in Jubbega organiseert. De zomerspelweek is niet weg te denken uit het leven van de familie De Wit en aanhang. Want, zo zegt Joukje: “We waren op zoek naar nieuwe vrijwilligers toen Ewout en ik elkaar net ontmoet hadden. Ik zei gelijk: ‘Dat is wel wat voor jou, jij kan wel helpen’. Hij is een paar dagen mee geweest en niet meer weg te denken uit het kernteam.”
Kinderen tot en met groep acht kunnen meedoen aan de Zomerspelweek in Jubbega. “Toen ik vier was,” vertelt Joukje, “ging ik al met pake mee naar de zomerspelweek. Ik deed het hele programma mee: hutten bouwen, toneelstukjes opvoeren en vanaf mijn twaalfde kwam ik zelf op een groep. Kinderen die ná groep acht zeggen: ‘Ik wil volgend jaar weer meedoen’, komen ze bij de junior crew. De junior crew is een hele goede voorbereiding. Op je 18e weet je hoe alles werkt en kan je verder groeien in de organisatie. Zo ging het bij mij en zo gaat het nu bij mijn nichtje Titia, van twintig.”
Hutten bouwen
Titia is de dochter van Wiebe. “Titia gaat dit jaar voor het eerst de junior crew aansturen”, vertelt Wiebe.Zo verspreidt het ‘zomerspelweekvirus’ zich op natuurlijke wijze binnen de familie. Wiebe en Wolter zijn al meer dan twintig jaar niet weg te denken uit het bouwteam. “Wij zijn de bouwers,” zegt Wolter. Dat is ook gelijk de hoofdactiviteit van de zomerspelweek. “We bouwen met verschillende leeftijdsgroepen een hut,” gaat Wiebe verder, “We beginnen met de vraag: ‘Wat is jullie idee?’ En dat gaan we dan met elkaar uitwerken.” Tussen het bouwen door wordt er een spel of activiteit georganiseerd, gaan ze bij warm weer zwemmen en op donderdag mogen de ouders komen kijken en wordt de week feestelijk afgesloten. “Het is belangrijk dat de kinderen aan hun ouders kunnen laten zien waar ze de hele week aan gebouwd hebben. Daar zijn ze enorm trots op”, weet Wiebe.
Om nooit te vergeten
De familie De Wit is unaniem: de trotse en blije gezichten van de kinderen, dat is waar ze het voor doen. Ewout heeft daar een mooi voorbeeld van. “Vorig jaar was er een jongetje, moeilijk in de omgang, dwars. Je merkt dat er in dat hoofdje wat anders omgaat, en je krijgt daar op een gegeven moment wel feeling mee. Aan het eind van de week kwam hij bij mij en zei: ‘Dit was mijn laatste jaar, maar ik wil volgend jaar terugkeren als junior.’ Dat was één van mijn mooiste momenten.” Wolter zal nooit vergeten hoe hij Dennis, die in een rolstoel zat, toch mee liet doen aan een speurtocht. “Dennis zei: ‘Maar dan kan ik niet mee,’ waarop ik zei: ‘Dan moet jíj eens opletten. Je zit bij ons in de groep, dan ga je ook mee.’ We gingen door mul zand heen, bonden een stuk touw aan de rolstoel en sleepten hem met de hele groep door het zand. Hij heeft het er nog over. Dat is de spelweek.”
Pake Spiekhout deed het in zíjn tijdniet anders. “Hij bedacht altijd van alles,” weet Wiebe te vertellen. “Dan werd er een draaimolen gemaakt, stond pake in het midden en dan liep de draaimolen in de rondte.” “Of pake, die met een spijker in zijn neus rondliep. Nep natuurlijk, maar het heeft op mij als klein meisje veel indruk gemaakt,” vertelt Joukje.
De kracht van samen
Ewout: “Met het team hebben we door de jaren heen een grote groep mensen en bedrijven verzameld die bereid zijn om een behoorlijke sponsoring te doen. Er is veel dat we vanuit onze netwerken regelen. Omdat een groot deel van de randzaken vanuit sponsoren komt, kunnen we meer leuke dingen met de kinderen doen. We pakken bijvoorbeeld dit jaar echt uit met het eindfeest.” Wat voor feest dat wordt blijft nog een verrassing. “Het is niet alleen geld, het is ook kennis en ervaring. Dan heb je echt voordeel van veel familieleden binnen één organisatie. Met elkaar kunnen we alles aan, iedereen kan wel iets. Maar we zorgen er wel voor dat het kernteam niet alleen uit familie bestaat. En dat kan ook niet, dan doen we anderen hier tekort. Die hebben we net zo hard nodig. Neem bijvoorbeeld Anja, vanuit Caleidoscoop als aansturende factor. Hilda en háár familie spelen een grote rol én Jantsje. Dat is de drijfveer!
We laten de kinderen genieten en als de kinderen genieten, geeft dat je energie en dan geniet je zelf ook.”
Door: Annemarie Overbeek
