Muzikale moeder Natasja de Roo en haar ‘Mia Musica’: “Muziek maken is echt een uitlaatklep”

Als het gezin in Oranjewoud komt wonen begint het te kriebelen: tijd voor zichzelf, tijd voor muziek. Inmiddels heeft Natasja haar droom helder én de nieuwe locatie is klaar voor de nieuwe leerlingen van ‘Mia Musica’.

Liefde voor muziek zat er altijd al in bij Natasja. Ze kende als kleine meid alle liedjes uit haar hoofd en zag haar ouders piano en gitaar spelen. “Toen ik de kans had en oud genoeg was heb ik het mezelf aangeleerd. Mijn ouders hielpen mij op weg, zodat ik vervolgens zelf weer verder kon puzzelen.” Dat blijkt een kenmerk van Natasja: alles zelf willen uitvogelen en aanleren.

Laboratoriumonderzoek

We verklapten het al in de inleiding, Natasja heeft een andere achtergrond. Ze is afgestudeerd in medische microbiologie en biomedische research. “Ik vind het interessant hoe ziekteprocessen op celniveau plaatsvinden. Ik ben heel analytisch aangelegd. Ik was al sinds mijn vijftiende gefascineerd door epidemieën, enzovoort. Vond het heel erg interessant hoe een onzichtbaar iets als een virus een mens ziek kan maken. Na mijn opleiding ben ik zeven jaar analist geweest in de medische microbiologie. Als ik nog een paar jaar had doorgewerkt had ik nu wellicht de corona PCR gedraaid!”

Maar, het bedrijf waar ze werkte, ging reorganiseren. Er moesten mensen uit. Natasja was op dat moment in verwachting van haar derde kind en had een vast contract. Toch koos ze er doelbewust voor om vrijwillig op te stappen. “Ik zag het als een kans om mijn droom uit te laten komen en naar het conservatorium te gaan! Ik maakte op dat moment te weinig muziek voor mijn gevoel. Het was zeker niet genoeg om mezelf te zijn…”

Een gouden kans?

Dus ging Natasja een voortraject in met een in de wereld van de muziek bekende (privé)leraar om zich voor te bereiden op het conservatorium. Helaas bleek het lastig om deze vooropleiding voor directie te combineren met een jong gezin. Laat staan het conservatorium zelf, besefte Natasja. Ze hakte opnieuw een knoop door: waar zij en haar man eerder beiden parttime werkten ging haar man nu fulltime werken en Natasja bleef thuis bij de kinderen.

Achteraf gezien was het een verkeerde beslissing. “Ik dacht altijd dat ik niet zoveel mensen om mij heen nodig heb. Maar op een gegeven moment wordt je wereld zo klein dat het aan alle kanten gaat knagen.” En, Natasja miste opnieuw de muziek. Wat nu?

Zes instrumenten

Natasja’s oerinstinct komt terug: alles zelf willen uitvogelen en aanleren. Daardoor speelt ze momenteel zes verschillende instrumenten die ze ook allemaal repeteert gedurende de week. Naast keyboard, gitaar, trombone, trompet en cornet is daar een aantal maanden geleden drums bij gekomen. Zoals je zult verwachten: Natasja volgde zeven lessen bij een drumleraar en vogelt de rest thuis uit. “Ik ben muzikaal aangelegd, dus pak ik het snel op. Ik vind het ook hartstikke leuk, dan oefen je veel en dan gaat je ontwikkeling snel!”

Nu alle vier de kinderen naar school gaan heeft Natasja thuis weer de tijd en ruimte. Vorig jaar verbouwde haar man de garage om tot lesruimte en nu staan al haar instrumenten in deze fijne ruimte. Natuurlijk moet het huishouden ook gebeuren, maar na een paar uurtjes kan ze dan heerlijk haar lesruimte induiken om bijvoorbeeld een uurtje te schrijven aan haar lesprogramma of om muziek te maken.

Trombone op nummer één

Trouwens, de trombone staat wel op nummer één. Dat is echt haar lievelingsinstrument. “Toen ik vijftien was hadden mijn ouders het niet zo ruim. Daarom moest ik de trombonelessen zelf betalen.” Toen Natasja genoeg gespaard had, sloot ze zich aan bij de muziekvereniging. Andere muziekverenigingen volgden door de jaren heen, waaronder Excelsior Ouwsterhaule, het Frysk Fanfare Orkest en Bigband Heerenveen. Tegenwoordig speelt ze cornet bij Brassband Advendo Oudeschoot én heeft ze nog steeds tromboneles: “Al was het maar voor het op hoog niveau samen spelen met mij docent!” Inmiddels heeft ze alle diploma’s die je als amateur kunt halen.

Altijd muziek

Van jongs af aan blijkt Natasja nooit zonder muziek gekund te hebben. “Muziek maken is echt een uitlaatklep voor mij.” Bij frustratie gaat ze bijvoorbeeld even heerlijk drummen. Na het spelen is ze de emotie kwijt en is er rust én ruimte voor blijheid. Ze past dan ook regelmatig het instrument aan, aan datgene waar ze op dat moment behoefte heeft. “Het is eigenlijk gewoon onderdeel geworden van hoe je leeft”, meent Natasja.

Daarmee is de eerdergenoemde verbouwde ruimte een uitkomst. Natasja droomt er nu van om bandleider te worden van een (eigen) kinderband en mensen en kinderen te verbinden door muziek. Daarnaast gelooft ze in haar zelf opgezette muziekprogramma om kinderen kennis te laten maken met muziek. De eerste groep is op de helft van het basisprogramma en reageert fantastisch. Dat smaakt natuurlijk naar meer.

Wens

“Mijn wens is om kinderen te laten ervaren wat de kracht van samen muziek maken is. Laten zien wat muziek voor je kan betekenen. Kinderen laten ervaren wat het met je doet!”

Zolang haar groepen niet vol zitten doet Nataja er wat uitzendwerk naast. “Zo ben ik er af en toe uit en onder de mensen. Ik wil een nieuw geluid laten horen en bandjes vormen, daar heb ik tijd voor nodig!

Door: Janita Baron