Column Eelke Lok: Heity

De jonge ijsheilige Thialf staat eenzaam gloriërend op het erepodium, maar andere kinderen weten niet eens dat hij al vier keer geen cent meer op zak had. En dan moet Heit Heerenveen steeds wat meer afschuiven. Hoe groter de kinderen worden, hoe meer ze gaan kosten.

Sc Heerenveen is het andere kind. Door de jaren heen een redelijk succesvol jongetje, dat zich best kon redden. Maar zoals je wel vaker ziet bij succesvolle jongetjes: op een gegeven moment beginnen ze tóch geld uit te geven wat er niet is. En ja, dan komen ze ineens weer naar heity toe: ‘Heit, kin heit my ek helpe, heit?’

Heit fronst. Twee van die raasdonders. Twee van die zeurders. Twee van die wildebrassen, die nooit eens doen wat je zegt. Nooit voldoen aan de verwachtingen. Die er geen rekening mee houden dat mem, dokter, en de culturele baby’s op dit moment ook nog al wat nodig hebben. En bovendien zat heit een paar jaar geleden ook even zonder geld. Toen kreeg hij een financiële voogd. Die staat al weer in  de startblokken.

In Den Haag woont nog een rijke oudoom. Die geeft veel geld aan jeugdzorg. Dus heit belde hem op en zei: ‘Mijn kinderen hebben jouw zorg nodig.’ Maar omke had zelf stiekem geld moeten drukken, omdat veel familieleden ziek waren. Dus heit kreeg niet meer.

Daar zit je dan. Je noemt jezelf Sportstad. Dat stad is al niet waar, dan moet dat sport wél waar blijven, dat is je handelsmerk. En aan de andere kant staat die dreigende voogd. Wat is wijsheid? Die is er tegenwoordig niet meer. Iedereen roept wat. En Heit Heerenveen is verantwoordelijk voor een heleboel zaken. Hij mag niet De Blocq van Scheltingaweg verwaarlozen, en dat geld dan in de zak van Thialf stoppen. Hij mag Joey Veerman niet afwegen tegen het onderhoud van de Heafeartsbrêge. Vergelijkingen zijn niet te maken. De beurs geeft het maximum aan.

Eigenlijk zou ik best wel het overleg tussen heit en mem over hoe ze dit oplossen willen meemaken. Zwaar zweetwerk.

Eelke Lok