Veldje in Jubbega met buurtbewoners omgetoverd tot bloementuin

JUBBEGA - Eerst even een misverstand uit de weg ruimen. Het veldje in Jubbega dat wordt omringd door het Túnpaad en de Bramenstraat is géén pluktuin.

Onkruid

Om de dag loopt Hans een rondje door het parkje en haalt hij waar mogelijk het onkruid weg. Dat gaat hem niet zo gemakkelijk af. Twaalf jaar geleden stopte Hans noodgedwongen met werken in de wegenbouw vanwege ernstige rugklachten. Het is er met de jaren niet beter op geworden. Maar de bloementuin is belangrijk voor hem. Hij woont nu negen jaar aan de Berenklauw. Zijn straat staat haaks op het park. Hij vindt het belangrijk dat zijn leefomgeving er mooi bij ligt. Het brengt de buurtbewoners wat dichter bij elkaar. Al hoopt Hans dat dit met de jaren nog wat toeneemt. ‘Als ik bezig ben, komt er wel eens iemand even een praatje maken. Maar het is niet zo dat we hier elke middag met z’n allen bij elkaar zitten.’

Schapen

Afke Meijer (79) is de buurvrouw van een aantal huizen verderop. Zij heeft persoonlijke herinneringen. Die maken het veldje voor haar belangrijk. Toen ze acht jaar geleden met haar man Broer naar een woning aan de Bramenstraat verhuisde, kreeg haar man toestemming om er schapen te houden. Een welkome afwisseling. Buurtbewoners juichten dit unaniem toe. Want in de periode ervoor groeide er alleen gras. ‘Schapen hebben iets gezelligs hè?’ zegt Afke. ‘Je hebt iets om naar te kijken.’ Maar toen haar man drie jaar geleden overleed, zag ze het toch niet zitten om de verzorging van de schapen op zich te nemen. ‘Als jij degene bent die ze voert, beginnen ze keer op keer te blèren als ze je zien. Dat vond ik maar niks.’ ‘er wordt met ons meegedacht’

Een nieuw initiatief

Accolade nam begin dit jaar het initiatief om alle aanwonende buurtbewoners te vragen naar hun wensen voor het veldje. Hans geeft aan dat ze dit niet hadden hoeven doen. ‘De grond is van Accolade zelf’. Maar op de vraag of het wel werd gewaardeerd, knikken Hans en Afke eensgezind. Met het idee om een bloementuin te realiseren, is eerst een hovenier aan de slag gegaan. Die kwam met het plan om het een wat wildere tuin te laten zijn. Met korenbloemen, klaprozen, boterbloemen, dropplanten en echinaforce onder andere. Leuk om naar te kijken en fijn voor de bijen en de vlinders. De hovenier, Accolade en de buurtbewoners bespraken het ontwerp in maart. Met een kopje koffie en een plakje cake. De buurt gaf groen licht. In mei is alles geplant en gezaaid.

Zichzelf-zaaiende bloemen

Hans: ‘De hovenier had eigenlijk net iets eerder aan de slag gemoeten dit voorjaar. Nu kregen de bloemen eerst een hele droge periode voor de kiezen. Daarna volgde in juli en augustus een hele natte periode. Als je nu om je heen kijkt, is het dus niet zo kleurrijk als het had kunnen zijn. Maar het voordeel van deze beplanting is dat het zichzelf volgend voorjaar gewoon opnieuw inzaait. Als de bloemen worden gemaaid en een paar weken blijven liggen, vallen de zaden er vanzelf uit.’

Laatste wens

Afke en Hans vinden het fijn dat ze serieus zijn genomen in de plannen voor de bloementuin. Een wens die overblijft, is een nieuw hek rondom de tuin. ‘Dit hek staat er al 32 jaar. Het is echt aan vervanging toe. Als ze dat kunnen vernieuwen, ziet het er allemaal een stuk netter uit.’ Waar ze wel heel blij mee zijn, is de tamme kastanje die is geplant. Dit was ooit een verzoek van Broer aan Accolade. Om schaduw voor zijn schapen te creëren. Dat is nu alsnog ingewilligd. Ook een beetje ter nagedachtenis aan hem. ‘Zo wordt er met ons meegedacht’, aldus Hans.

Bron en foto’s: Accolade