Een nieuwe blik op… HMC en Pro Rege
We spreken met Ilse Schreur van harmonieorkest Heerenveens Muziek Corps en Klaas van der Glas van Christelijke Brassband Pro Rege. Twee verenigingen die misschien meer gemeen hebben dan ze denken wanneer we ze spreken over musiceren, jeugd en korpsen.
Ilse Schreur (30 jaar, opgegroeid in De Knipe): “Op mijn zevende ben ik begonnen met AMV-les. Mijn ouders vonden dat belangrijk. Vervolgens ben ik klarinet gaan spelen en gelijk bij HMC terecht gekomen omdat je op de muziekschool het hafabra (harmonie, fanfare en brassband, red.) pakket kon kiezen, dan was muziekles goedkoper. Samen muziek maken vind ik het allerleukste. Dat geef ik graag mee aan iedereen. Ik ben opgeleid in biotechnologie maar werk inmiddels in muzikale projecten bij Keunstwurk. Daarom ben ik verhuisd naar Leeuwarden, maar ik kom elke maandagavond terug naar Heerenveen om te spelen met HMC. HMC heeft voor iedereen plaats en elke keer halen we het uiterste uit onszelf.”
Klaas van der Glas (54, geboren in Heerenveen): “Via mijn vader kwam ik als acht- negenjarig jongetje in het B-orkest op de bekkens terecht. Vreselijk zenuwachtig natuurlijk omdat ik direct meedeed aan een groot optreden. Daarna heb ik verschillende instrumenten bespeeld, maar nu speel ik al een tijdlang bes-bas (grootste tuba, red.). Muziek werd ons thuis met de paplepel ingegoten. Nu nog speel ik met mijn broer in het A-orkest. Pro Rege heeft ook een B- en een C-orkest en daarnaast speel ik mee met de Glasblazers. We zijn een serieuze club met superfanatieke repetities maar na afloop is er ook meer dan genoeg ruimte voor gezelligheid!”
De verschillen
HMC bestaat sinds 1905 en Pro Rege startte een kleine twintig jaar later, namelijk in 1924.
Klaas: “Er zijn sinds de oprichting waarschijnlijk al ‘Van der Glassers’ bij. Mijn opa Klaas is ook ooit lid en dirigent geweest bij Pro Rege. Het zou zelfs kunnen dat hij ooit bij HMC begonnen is.”
Ilse: “Een harmonieorkest heeft een combinatie van houten en koperen instrumenten. Bij Pro Rege hebben ze juist een vaste samenstelling van alleen koperen instrumenten.”
Klaas: “Een ander verschil met een harmonieorkest is dat een brassband een verplichte minimale standaardbezetting heeft. Op dit moment zijn wij met zo’n 33 leden voltallig.”
Ilse: “De klankkleur van HMC is hierdoor wezenlijk anders dan die van Pro Rege. Overigens hoeven de beide korpsen niet persé een ander repertoire te hebben. Maar onze uitvoering is dus wel degelijk anders.”
Klaas: “Wij gaan regelmatig naar concoursen, als het kan elk jaar. De meeste leden vinden dat geweldig om te doen. Afgelopen jaar zijn we naar het Wereld Muziek Concours in Kerkrade geweest, volgend jaar gaan we naar het Vlaams Open in België, beide in de eerste divisie.”
Ilse: “Het leeft minder onder harmonieorkesten om mee te doen aan concoursen. Op 26 november gaan wij met het orkest naar een festival. Dit draait weliswaar ook om punten, maar we hoeven niet persé in een ranking systeem mee te doen. Het gaat ons om het plezier. Wij beleefden trouwens ook erg veel plezier aan het concert in samenwerking met turners afgelopen jaar, een interessante nieuwe combinatie.”
Klaas: “Naast concoursen spelen we ook tijdens kerkdiensten. Daarnaast hebben wij het geluk om elk jaar op het podium te staan bij de Night of the Koemarkt en niet te vergeten natuurlijk de kerstnachtdienst in Sportstad.”
De overeenkomsten
Klaas: “Bij Pro Rege zie je dat hele generaties verbonden zijn aan de vereniging. Van een aantal families zijn ouders en kinderen lid en dat is erg leuk om te zien. Ik ben de oudste van het A-orkest en de jongste is 17 jaar.”
Ilse: “Muziek is heel verbindend. Sommige mensen zou ik in het dagelijkse leven niet tegenkomen of gesproken hebben. Maar nu zit je daar in het orkest met een gezamenlijke klik. Dat vind ik erg leuk. Wij hebben momenteel maar één orkest en daarin is de jongste 18 en de oudste boven de 80 jaar. Ik zie deze avonden echt als ontspanning.”
Klaas vult aan: “Ik heb die dinsdagavond gewoon nodig!”
Beide korpsen merken wel dat ze actief moeten blijven om de orkesten goed gevuld te houden. Met name onder jongeren is het helaas niet meer zo gewoon om je aan te sluiten bij een muziekvereniging.
Ilse: “Wij leren de kinderen het plezier in muziek maken door bij ze op school langs te gaan of door middel van onze Disneyconcerten voor alle groepen drie en vier van de basisscholen in de gemeente Heerenveen.”
Klaas: “Begin november starten ook wij weer ons scholenproject. Met een groepje muzikanten geven we een workshop en proberen we de kinderen enthousiast te maken voor de muziek. Muziek is erg goed voor de ontwikkeling van de kinderen.”
Dromen
Ilse: “Ik zou nog heel lang plezier willen beleven aan muziek maken. Bij HMC is een aantal leden rond de 80 jaar, maar ze spelen nog steeds elke maandag. Dan denk ik: Wow, ik hoop dat ik dat mee mag maken, dat ik dat fysiek nog kan. Ik heb zoveel plezier in muziek maken dat ik dat wil blijven doen. Voor HMC hoop ik dat wij door blijven gaan op de ingeslagen, vernieuwende weg.”
Klaas: “Ik ben beroeps. Niet als muzikant, maar wel in het muziek vak. Het is altijd een droom geweest om iets met muziek te gaan doen. Je groeit op in een gezin waar de muziekhandel van de familie centraal staat. Uiteindelijk kom je dan in de muziek terecht. Ik hoop dat ik nog zo lang mogelijk kan doorspelen. Daarnaast droom ik ervan om ooit nog eens in het Concertgebouw in Amsterdam een optreden te geven. Dat lijkt mij echt heel gaaf. Er zijn maar weinig brassbands die dat kunnen zeggen. Het is een van de mooiste muziektempels van de wereld!”
tekst en foto: Janita Baron
Lees ook
