Van ‘Het Neusje van de Zalm’ naar Klaver’s Viswinckel
Hij weet dat Petra Klaver al jarenlang een voetbalkantine beheert. Daarmee heeft zij wel wat ‘verkoopervaring’. De visboer vraagt Petra, of zij niet bij hem wil komen werken. Dat vindt Petra lang geen gek idee.
Van glaszetten naar vis verkopen
“Daarmee is alles begonnen. Door mijn moeder”, zegt Benno Klaver (39) en hij knikt richting Petra. Twee jaar lang verkocht ze er vis, toen haar werkgever, Rudy, te kennen gaf de zaak wel over te willen dragen. Petra’s man Imke, op dat moment glaszetter van beroep, vond nou juist dát lang geen gek idee. Hij had al eens eerder met dat idee gespeeld. Na al die jaren glaszetten was verandering niet verkeerd. En van het ene glaszettersbedrijf naar het andere, dat had toch weinig zin. Visboer worden daarentegen, was iets totaal anders. Met Petra’s ervaring zat dat wel snor, dacht Imke. En zo geschiedde. Op dat moment valt de kiosk onder de gezamenlijke inkooporganisatie ‘Het Neusje van de Zalm’, Bij die organisatie deed Imke nog de nodige vakkennis op.
Roerige start
“Toch was het wel spannend hoor”, blikt Petra (62) terug. “Imke zegde zijn baan op. En het eerste jaar was wel aanpoten.” Ze hadden niet bepaald de wind mee. Een half jaar na het overnemen van de kiosk werd Petra ziek. De kiosk belandde grotendeels op Imke’s schouders. Dat ging, met behulp van zoon Benno, die af en toe op de zaterdagen kwam assisteren. “Op dat moment woonde ik in Leeuwarden”, vertelt Benno. “De liefde bracht mij daar, maar het bleek niet bepaald mijn stad. De liefde waaide over. Ik werkte er in een eetcafé, maar door de omstandigheden assisteerde ik steeds vaker mijn vader.” Benno keerde terug naar Heerenveen. De zaterdagen werden steeds meer dagen en voor Benno het weet, draait hij volop mee in het bedrijf. In 2012 stapt hij officieel bij zijn ouders in de zaak. “Dat had ik nooit gedacht hoor, in een viswinkel. Maar als je er eenmaal mee bent besmet, dan gaat het niet meer anders.”
Mensen-mensen
Voorin de viswinkel wachten de mensen op hun bestelling. Gestaag druppelen nieuwe klanten binnen. Imke, die recht op de deur uitkijkt, steekt regelmatig zijn hand op, met een brede lach op zijn gezicht. Een man op leeftijd pakt Petra bij haar schouders. ‘Hoe is ‘t meisje?’ Een ander passeert met een ‘goedemorgen!’ op zingende toon.
De Klavers werken niet alleen met vis, dat is al snel duidelijk. Het zijn echte mensen-mensen.
Uitbreiden
Ze hadden het goed in het kioskje op het plein, maar vanwege de ruimte was het assortiment niet heel uitgebreid: gebakken vis en haring. Bij Benno kriebelde dat nog weleens. Hij wilde wel een iets grotere zaak, misschien met wat zitjes. Maar er waren ook al tijden plannen om het Molenplein te verbouwen. “Vanaf 2007 zeiden ze al dat ze de boel op zouden breken. Na heel wat vergaderingen en bijeenkomsten gebeurde er uiteindelijk niets. Zolang er niets gebeurde, bleven wij gewoon op het plein. Het idee van uitbreiden had ons nooit van het plein gehaald. Maar omdat het in 2015 dan toch op de schop ging, ja, toen moesten we wel”, zegt de nu 67-jarige Imke Imke.
In die tussentijd deed Benno de opleiding visspecialist in Zwolle. Mede daardoor bruiste hij van de ideeën, die hij vrij vlot daarna kon toepassen. Aan het Molenplein stond voormalig dierenspeciaalzaak Discus leeg. Het pand was te groot, maar een tussenwand loste dat op. De winkel, nu drie keer zo groot als de kiosk, bood ruimte voor een ruimer assortiment en voorin de winkel was plaats voor zitjes. Het was goed, maar Benno zag steeds meer zaken die nog beter konden. “Ik ben weleens iets te ambitieus. Dan heb ik bepaalde dingen voor ogen en dan remt mijn vader dat wel af met: ‘O ja? Kan dat wel?’ Dat geeft niets, het is goed”, zegt Benno. “Maar die hele uitbreiding is het idee van Benno”, valt Imke bij. “Wij hadden dat nooit gedaan, maar het is echt super. Ja, fantastisch”, lacht Imke.
En Benno bleef veranderen. Enkele weken geleden hebben ze voor de tweede keer binnen drie jaar verbouwd. Achterin de winkel zijn nu enkele tafeltjes gekomen, waar mensen hun visje kunnen eten. Voorin is nu meer de ruimte om te wachten. “Dat zat eerst allemaal door elkaar heen. Dan stonden mensen te eten en zaten mensen te wachten. Nu is dat beter.”
Naamswijziging
Al die tijd opereerden ze nog onder de naam ‘Het Neusje van de Zalm,’ een organisatie waar meerdere visboeren zich bij aan hadden gesloten. Ook dat is sinds enkele weken veranderd. Er prijkt nu ‘Klaver’s Viswinckel’ op de gevel. “Met CK, staat mooi ambachtelijk”, zegt Benno. “Mijn man en ik zijn met het Neusje begonnen en nu stapt onze zoon in onze schoenen en kan aan het merk ‘Klaver’ bouwen”, zegt Petra met gepaste trots.
Benno wil nu eerst wat tot rust komen na de verbouwingen. En dan kijken naar de mogelijkheden om verder te groeien, vertelt hij bedachtzaam. Imke knikt instemmend. Hij wil tot z’n 70ste door blijven werken. “Dan probeert hij te stoppen”, zegt Petra voorzichtig. Zij ziet het nog wel anders lopen. “Ik moet gewoon bezig zijn”, bevestigt Imke.
Er werken nu tien mensen in Klaver’s Viswinckel en de winkel is zes dagen per week geopend. “En dat begon allemaal met een baantje bij de kiosk. Als Petra dat niet had gedaan…” Beide heren kijken dankbaar naar Petra. “Ja, allemaal dankzij mijn moeder. Prachtig”, besluit Benno.
Door Kirsten van Loon Foto’s: Dennis Stoelwinder
Lees ook
