William Eringa en Patricia Sijtsma van snackbar Hennie Ris: “De huidige generatie jeugd is rustiger”

HEERENVEEN - Patricia Sijtsma is aan het redderen met de twee kleine kinderen thuis en is en is net twee maanden bezig met haar opleiding Docent Engels, als haar partner William Eringa binnen komt stuiven, zo blij als een kind. “Patricia!”, roept hij, “Wij mogen de zaak overkopen! Lijkt je dat wat?”

Avondje stappen

Snackbar Hennie Ris moet al zo’n 65 jaar een begrip zijn, waarschijnlijk tot ver buiten Heerenveen. Wie heeft er vroeger níet een ‘heale tok’ of een ‘berehap’ gehaald midden in de nacht, na een avondje stappen? En aan de andere kant van de balie hebben generaties jongeren dat voor de klanten gemaakt, ook tot diep in de nacht. Op die manier heeft óók William Eringa ‘de zaak’ leren kennen.

“Ik was met een vriendengroep op stap”, vertelt William, “ergens in oktober in 2003. We kwamen bij Hennie Ris terecht en er hing een briefje aan de muur, waarop stond dat ze een medewerker zochten voor het weekend. Ik solliciteerde daar op en werd aangenomen. Het eerste jaar heb ik alleen maar in de weekenden gewerkt, daarna ben ik begonnen in de nachtdienst. Dan draaide je van acht uur tot half vijf. Om vier uur ’s nachts moesten we dicht, maar dan stonden hier nog rijen mensen, tot buiten aan toe. Dan moesten twee van ons de mensen buiten tegen houden en twee anderen de mensen die binnen waren, naar buiten werken. Als er dan wat gebeurde, ruzie op straat en vechten, dan vlogen de ramen er hier uit. Het was elke week raak. Dat komt nu gelukkig niet meer voor. De sluitingstijden zijn tegenwoordig vrijgelaten en de jeugd is ook veranderd. De huidige generatie jeugd is rustiger. Het is nu wat duwen en trekken, maar daar houdt het wel mee op. In woorden gaat het veel feller dan vroeger, maar fysiek niet. En we werken preventief op het plein, met snelle medewerking van de beveiliging en de politie, dat scheelt ook.”

Romantiek bij de automatiek

“Ik werkte eerst bij een kledingwinketje op de Dracht”, vertelt Patricia. “Maar dat was een zomerbaantje en mijn vader vond, dat ik maar eens wat méér moest gaan werken. Hij vroeg ‘Waarom solliciteer je niet bij Hennie Ris?’ Dat was in 2005. Ik mocht er gelijk beginnen. Ik ging er met frisse tegenzin naar toe, want het leek mij niks. Ik begon het leuk te vinden, toen ik samen met William mocht werken. We hadden al snel een bijzondere klik gekregen. We hebben toen in 2006 een paar weken ‘verkering’ gehad. Tot William weg ging.”

Na drie jaar houdt Eringa het voor gezien in Heerenveen en hij vertrekt naar Langweer, waar hij tussen 2006 en 2009 bedrijfsleider wordt van Cafetaria Het Hoekje. “In de zomer was het er hartstikke druk, maar ’s winters was daar niets te doen.” Vanaf 2009 doet Eringa ook koeriersdiensten. Hij heeft een koeriersauto, een bus. Zo nu en dan komt hij in Heerenveen terecht en op de Oude Koemarkt heeft hij een toevallige ontmoeting met Patricia Sijtsma.

Patricia: “Ik zou naar Zwolle verhuizen, om daar aan het Conservatorium te gaan studeren. William hielp met zijn bus spontaan mee met de verhuizing naar Zwolle. In het weekend was ik bij mijn ouders in Heerenveen en werkte ik in de nachtdienst bij de snackbar. Ik heb het Conservatorium niet afgemaakt. Na een jaar dacht ik, dit is niets voor mij.”

Patricia verhuist in 2011 naar Sneek. “Ik ben daarheen verhuisd toen het Conservatorium ten einde kwam. In Sneek kwamen we elkaar weer een keer tegen. In 2013 kwam ik terug naar Heerenveen en ging weer aan het werk bij de snackbar toen William opeens opdook via Skype. Na een nachtdienst spraken we af om een keer bij te kletsen. Na de tweede nacht ging hij nooit meer weg.”

Snackbar Te Koop

Het wordt december 2016. Snackbar Hennie Ris is al jaren in handen van de derde eigenaren, de familie Chao. Dat wil zeggen, het pand en de naam ‘Hennie Ris’ blijven eigendom van Hennie Ris, maar de inventaris en het bedrijf binnen is van de familie Chao. Om persoonlijke redenen heeft de familie de snackbar met automatiek echter te koop staan. Al acht jaar zelfs, zo merkt William Eringa toevallig. Patricia had al besloten, dat nooit te gaan doen, maar het laat William niet los, een eigen zaak. Na nog eens praten met de familie Chao, komt William erg enthousiast thuis. “Wij mogen de zaak overkopen, Patricia, lijkt je dat wat? Wat vind je er van?”

“Ik ben net twee maanden met de opleiding bezig”, zegt Patricia, en er zijn ook nog twee kleine kinderen. Maar ze gaat er in mee. Voor de financiering volgt een gesprek met de bank, maar die noemt het kansloos. Crowdfunding, los van de bank, biedt wellicht een oplossing, dus samen presenteren ze een plan om op die manier de financiering rond te krijgen. Het plan staat nog maar twee dagen online, of het trekt al de aandacht van de Rabobank Heerenveen. De Rabobank kent het bedrijf Hennie Ris goed en wil wél meedoen. ‘Hennie Ris’ is immers een begrip. William Eringa en Patricia Sijtsma hebben de financiering voor elkaar.

Bezorgscooters

William en Patricia zijn sinds 1 april 2017 de nieuwe eigenaren van ‘Hennie Ris’ en familieleden van beide kanten helpen regelmatig mee in het bedrijf. Zoals de broer van William, die ook schipper is, in de binnenvaart; of de moeder van Patricia, die de zakelijke was doet en voor de feestdagen helpt met de voorbereidingen voor de salades. Patricia en William vullen elkaar naadloos aan, in het werk en ook in dit interview. “Sinds wij hier zitten, groeit het ook”, zegt Patricia. William: “We hebben nu negentien mensen in dienst.” En: “Qua ijsverkoop was het een te rustige zaak” (William). “Onze eerste focus lag op het verkopen van schepijs” (Patricia). “En we hebben een nieuwe bakwand” (William). “We doen aan innovatie” (Patricia). “Omdat klanten hier niet met de auto voor de deur kunnen komen, we hebben geen parkeerplekken, hebben we een bezorgdienst met scooters opgezet” (William).

“Het schepijs is inmiddels verleden tijd, daar zijn we weer mee gestopt”, bedenkt Patricia even later. Er is wel meer verleden tijd, realiseer ik me. Mijn tijden van een ‘heale tok’ midden in de nacht liggen bij een vorige eigenaar. Ik hou het vandaag de dag op een broodje gezond in de middagpauze, zo nu en dan. Niet alleen de jeugd is rustiger geworden, ik ook.