De uitdaging van Jan: Salsa dansen bij Dansschool SalseroMboka
Als kind echter zwom ik, zat ik op korfbal en was ik altijd in de weer met een voetbal. In zijn totaliteit wel een brede basis, wat ervoor zorgt dat ik veel sporten behoorlijk snel oppak. Maar dansen is totaal wat anders. Ik heb zelf nooit een muziekinstrument bespeeld wat mij mogelijk zou kunnen helpen aan wat ritmegevoel en dansen, of wat ervoor door zou kunnen gaan, deed ik alleen op feestjes. Vandaag ga ik dan ook, meer dan ooit tevoren in deze rubriek, uit mijn comfortzone. Ik ga salsa dansen.
Als ik de danszaal binnenloop bij Sportstad Heerenveen, bereidt Mboka Mtabwa, de eigenaar van het Salsero Mboka Dancing Centre, zijn les voor die om 21:00 uur van start gaat. Enthousiast begroet de salsaleraar mij, wanneer ik op hem af stap. “Welkom, welkom. Jij komt vandaag met ons dansen toch?” Ik bevestig al knikkend zijn vraag. “Hoe ervaren ben je als danser?” Als ik gezegd heb dat ik geen ervaring heb met welke dans dan ook, begint hij te lachen.
Iedereen kan dansen
“Maakt helemaal niks uit, iedereen kan dansen”, zegt Mboka. “Je kunt vanavond meedoen met een beginnersles, dus dat komt goed uit.” Op het moment dat ik binnenkom, is er een les bezig. Op stijlvolle en hartstochtelijke wijze wordt er gedanst en even bekruipt mij het gevoel dat dit weleens een enorm zware en moeilijke uitdaging gaat worden. Mboka stelt me enigszins gerust. “Dit is geen beginnersles hoor, ze hebben het vaker gedaan.” Met veel enthousiasme begint hij te vertellen. “Salsa is voor iedereen en vaak zie je dat mensen uiteenlopende redenen hebben om op les te gaan en dat is juist leuk, want dat brengt veel verschillende type mensen naar hier. De één wil graag voor een leuk feest wat betere moves leren en de ander komt met zijn of haar partner om beter te leren dansen. Jong, oud, man of vrouw. Salsa is voor iedereen en wordt ontdekt door steeds meer mensen. Het is een vurige dans die mensen aanspreekt en de basis is relatief snel te leren. Maar eigenlijk begin je dan pas, want een echte goede salsadanser heeft heel veel oefening nodig.”
Opletten geblazen
Na een korte introductie van Mboka begint de les. Zonder muziek legt hij de eerste beweging uit. Hij zet beide voeten naast elkaar en stapt met links naar voren, tilt rechts iets van de grond en komt weer terug met links naast de andere voet. Daarna gaat rechts naar achter, gaat links iets omhoog en komt rechts weer terug bij links. “Het helpt om mee te tellen. Bij elke tel zet je een stap. Kom je niet uit, dan ben je ergens net een stapje vergeten. Probeer, als je deze basis onder de knie hebt er een beetje schwung aan te geven. Het is niet marcheren, het moet op gevoel.” Bewegelijk doet Mboka de stapjes voor en hij zet de muziek aan. Zijn heupen wiegen heen en weer en zijn armen ondersteunen zijn bewegingen op ritmische wijze. Ik sta voorin de groep en probeer in ieder geval de stapjes goed uit te voeren. Dit gaat eigenlijk prima al kan ik mij zo voor stellen dat het er enorm houterig uit ziet. Er volgen enkele variaties op deze oefening en Mboka haalt er steeds meer bewegingen bij. Het is een combinatie van nadenken, luisteren naar de muziek en het bewegen van je lichaam. Ik merk dat juist deze combinatie voor mij vooral stokt bij het nadenken over de te maken beweging waardoor het uitvoeren nog lang niet foutloos gaat.
De man bepaalt wat er gebeurt
“De salsa is een dans waarbij de man bepaalt wat er gebeurt. Als de man inzet, dan volgt de vrouw en niet andersom. Als de man niet de leiding neemt, kun je eigenlijk niet de salsa dansen”, legt Mboka uit. Met een partner in de danshouding oefenen we nu de geleerde danspassen met een partner. “Met links pak je de hand van de vrouw en de rechterhand leg je op haar rechter schouderblad. ”Mboka verdeelt de groep en in een grote cirkel volgen we zijn voorbeeld, ieder met een danspartner. Na kort met een danspartner geoefend te hebben, loopt de man steeds door naar een nieuwe danspartner. Er wordt veel gelachen en gestunteld. In het begin voelt het toch wel ietwat onwennig om een vreemde vrouw vast te pakken en mee te nemen in een dans die ik moet leiden. Gaandeweg wordt dit vertrouwder en lijkt het gênante, als je dat zo zou kunnen noemen, van iedereen af te vallen. Waar ik me in het begin nog best ongemakkelijk voelde, in een sport die ik totaal niet beheers, is dat na een uur totaal anders. Ik ben geen danser, zal het waarschijnlijk ook nooit worden, maar mijn eerste dansles was leuk. De groep is enorm open en als ik zelf in één les een behoorlijke vooruitgang kan boeken, klopt het wat Mboka aan het begin van de les tegen me zei. Iedereen kan dansen.
Lees ook
