Kindercoach Gaby Lawant uit De Knipe: “Ik heb het niet zo op prestaties”

DE KNIPE - “Steek je armen eens recht naar voren, dan draai ik je hoofd van links naar rechts. Een kind dat het lichaam meebeweegt met de kijkrichting, draagt nog een reflex van zijn babytijd. Niet per se verkeerd, maar het kan leiden tot moeite met lezen, rekenen en schrijven.” Gaby Lawant uit De Knipe is kindercoach en helpt kinderen om zich vooral ‘goed in hun vel te voelen’.

Confrontaties met het onderwijs

Toch had het onderwijs een organisatiestructuur die niet helemaal bij me paste. Ik heb het niet zo op de prestaties die een school van de kinderen verwacht. Voor mij is de drijfveer altijd geweest dat een kind lekker in zijn vel zit. Dan komt het leren vanzelf.

Met mijn ideeën om anders met kinderen om te gaan, stuitte ik geregeld op de grenzen van het onderwijs. Daar gaat het er primair niet om dat een kind zich prettig voelt, ook al doen zeker de meeste leerkrachten hiervoor hun best, maar om wat ze doen en kunnen. Terwijl ik het juist interessant vind waar het gedrag, het gevoel en de emoties vandaan komen.

Zulke confrontaties met het onderwijs zetten me aan het denken. Past dit wel bij mij? Ik begon te zoeken op internet naar alternatieven. Het was me wel duidelijk dat ik met kinderen wilde blijven werken, maar het moest op een andere manier. Zo belandde ik bij het fenomeen kindercoach. Dat was toen nog erg onbekend en het was precies wat ik zocht. Bij een kindercoach staat juist het gevoel en de basis van een kind centraal en ga je eraan werken om die te verbeteren. Ik besloot het roer om te gooien en mijn baan op te zeggen. Dat was best nog een hele stap. De leerlingen waren niet blij dat ik weg ging. Er waren veel die erom moesten huilen en dat greep me aan. Toch wist ik dat dit voor mij de juiste richting was.

Eyeopener

De opleiding duurde een jaar. In dat jaar ben ik gelijk begonnen met mijn eigen praktijk. De opleiding was voor mij een eyeopener. Wat een inzichten! Zo bizar dat ik de dingen die ik daar en de jaren erna leerde, nooit op de PABO had geleerd.

Om maar wat voorbeelden te noemen, heb ik naast het coachen leren inzoomen op reflexen die kinderen aangeboren meekrijgen. Deze reflexen beginnen zich al vroeg in de zwangerschap te ontwikkelen. Ze zijn nodig om geboren te kunnen worden en om de eerste maanden te overleven. Later verdwijnen ze, normaal gesproken, naar de achtergrond, maar soms blijven ze actief. Dat kan komen omdat er tijdens de zwangerschap veel stress is geweest of door bijvoorbeeld een pittige bevalling. Hierom werk ik steeds meer met zwangere vrouwen en baby’s. Want hoe eerder we starten, hoe beter het is voor de ontwikkeling van een kind. Ook later kunnen reflexen weer actief worden door bijvoorbeeld een ongeluk. Nog actieve reflexen kunnen enorm in de weg zitten en je ziet dat er daardoor gedrags-, leer-, sociale en of fysieke problemen kunnen ontstaan.

Pesten en gepest worden

Bijvoorbeeld het feit dat een baby een reflex heeft om zichzelf op te vangen wanneer die valt. Dit reflex blijven we houden, maar kan verstoord zijn. Bij sommige mensen is dit reflex niet aanwezig. Ze hebben daardoor moeite met aangeven van grenzen. In de kindertijd kan dit leiden tot gepest worden. Die kinderen vinden het lastig om voor zichzelf op te komen. Anderen walsen juist gemakkelijk over de grenzen van anderen heen. Dit mondt vaak uit in pestgedrag. Al deze kinderen hebben het nodig om de grenzen beter aan te voelen. Zolang ze de grenzen van hun lijf niet goed kunnen voelen is het ook moeilijk om de ‘onzichtbare’ grenzen aan te geven. Daar gaan we door bepaalde oefeningen mee aan het werk.

Nog zo’n mooi voorbeeld. Iemand die naar links kijkt waarbij het hele lichaam meebeweegt. Het hoofd en het lichaam kunnen nog niet soepel en los van elkaar bewegen. In dit geval hebben ze moeite om de middenlijn van hun lichaam te kruisen. Opvallend genoeg kan dat niet alleen een probleem bij bijvoorbeeld fietsen zijn, maar ook vaak bij lezen en leren. Dyslexie is daarom vaak niet alleen een leesprobleem, maar meerdere reflexen zijn dan niet in balans.

Reflexintegratie

Op het moment dat ik dit soort voorbeelden kreeg, ging er een nieuwe wereld voor mij open. Ik wist zeker dat ik hiermee aan de slag wilde in mijn praktijk. Deze manier van werken staat bekend als reflexintegratie en is in Nederland nog vrij onbekend.

Al met al probeer ik door reflexen te integreren, maar ook met andere methodes en ontspanningsoefeningen bij kinderen die last hebben van stress, om ze weer meer tot rust te krijgen en in balans. Daar word ik gelukkig van. Ik ben constant zelf in beweging om kinderen en hun ouders zo goed mogelijk te helpen. Door samen met ze te bewegen en oefeningen te doen. Soms praten we, maar we zijn vooral bezig. Als het lukt om ze zich weer beter te laten voelen, dan voelt het voor mij ook goed.”

Aldus kindercoach Gaby Lawant van KiK-Kindercoaching in De Knipe.

Door Albert Bouwman Foto: Mustafa Gumussu