Met hart voor kinderen en Akkrum: Anita en Peter delen ruim zestig jaar onderwijservaring

Anita Dijkstra begon als invalkracht op verschillende scholen, maar vond uiteindelijk haar plek in Akkrum. De school bleef in beweging en zij zelf ook. Ze werkte in vier verschillende schoolgebouwen en gaf les aan alle groepen. Ook het gezellige team speelde een belangrijke rol. "We staan altijd voor elkaar klaar", zegt Anitea, die bewust voor het openbaar onderwijs koos. "Iedereen is er welkom."

Peter Bax begon zijn loopbaan in Houten, omdat er in de jaren negentig in Friesland nauwelijks banen waren. Toen hij de kans kreeg om in Akkrum op de Ds. Hasperschool te werken, ging hij hier ook wonen. "Langzaam maar zeker wordt het jouw school,” zegt hij, “en ik vind het mooi om onderdeel te zijn van de gemeenschap." Tijdens de Merke spreekt hij regelmatig oud-leerlingen. "Als je dat niet wilt, moet je niet in het dorp gaan wonen waar je lesgeeft." En trots: “Na de zomer is mijn kleinkind op onze school begonnen.” Ook zijn eigen kinderen zaten bij hem in de klas. "Dat ging prima. Maar ik was voor hen misschien wel strenger dan voor andere kinderen." Lachend: "Het tienminutengesprek voerden mijn vrouw en ik bij wijze van spreken thuis aan de keukentafel."

Ontzuiling in het onderwijs
Beide scholen zitten sinds 2012 samen in de brede school, met Kinderopvang Friesland en sinds vorig jaar ook de bibliotheek. De scholen zoeken elkaar steeds vaker op. Volgens Anita heeft de tijd z’n werk gedaan: “De steeds verdere ontzuiling zie je ook in het onderwijs.” “Wat ook helpt: onze beide directeuren stimuleren de samenwerking”, vult Peter aan. “Er zijn soms gezamenlijke studiedagen, lessen voor leerlingen die extra uitdaging nodig hebben en de vakanties zijn gelijkgetrokken.” Anita: “Daardoor kunnen kinderen in de vakantie met elkaar spelen,” Ook de bieb is een grote aanwinst. "Kinderen kunnen de hele dag boeken lenen, dat is fantastisch", aldus Peter.

Kleine verschillen
Anita ziet de samenwerking graag verder groeien. "Het mooiste zou zijn als er ooit één school komt." Peter begrijpt die gedachte. "Met dalende leerlingaantallen moet je daar misschien ooit naartoe."

De Ds. Hasperschool telt ongeveer honderd leerlingen, OBS Akkrum zo’n tweehonderd. De komst van tweehonderd nieuwe woningen is daarom meer dan welkom. Volgens beiden zijn de verschillen tussen de scholen klein geworden. "Het zit vooral nog in tradities", zegt Peter. "Wij beginnen en eindigen elke dag met een gebed en vieren kerst en Pasen vanuit onze identiteit." Anita merkt dat de scheiding soms meer bij ouders leeft dan bij kinderen. "Zij sporten samen, spelen samen en trekken al met elkaar op." Lachend voegt Peter toe: "Bij het schoolvoetbal zijn ze nog wel gewoon rivalen hoor."

Echte dorpskinderen
Het dorp heeft een belangrijke plek in beide scholen. Leerlingen bezoeken Coopersburg, leggen kransen tijdens de Dodenherdenking en onlangs gaf Dreamteater Akkrum nog toneellessen. Ook buiten school is er van alles te doen in het dorp. Anita knikt. "Kinderen kunnen hier sporten, zwemmen in het buitenwater, muziek maken of meedoen aan de knutselclub. En er is altijd wel iets te beleven.” Peter: “Het zijn echte dorpskinderen. Ze voelen zich verbonden met hun dorp."

Verhalen uit Akkrum
Onder de vlag ‘Altijd Akkrum’ laat het tweelingdorp Akkrum-Nes extra van zich horen. Niet alleen de vele evenementen maken de sfeer in het dorp zo levendig. Dat komt vooral door de actieve inwoners, originele ondernemers en fanatieke verenigingen. Door inwoners en ondernemers (en regelmatig een combinatie van die twee) aan het woord te laten krijgt Akkrum nog meer een gezicht. De verhalen zijn ook te lezen op altijdakkrum.frl. Hier vind je ook meer informatie over wat je in Akkrum kunt doen.