Janneke Hoitinga werd begin 2024 aangesteld als directeur van Sportstad. De veertigjarige Hoitinga kijkt niet ontevreden terug op haar eerste jaar, maar beseft ook dat ze een moeilijke klus heeft geaccepteerd. “Er komen grote uitdagingen op ons af. Om die het hoofd te kunnen bieden hebben we ieders inzet en betrokkenheid nodig. Dat zie ik ook als een van mijn belangrijkste taken: zorgen dat we samen de schouders eronder zetten.”
Janneke Hoitinga was voor haar aantreden bij Sportstad algemeen directeur van de door haar vader opgerichte arbodienst Medprevent. In januari 2023 werd de in Lippenhuizen geboren en getogen Hoitinga ook voorzitter van het stichtingsbestuur van sc Heerenveen. Omdat deze functie niet te combineren is met haar taak bij Sportstad, moest Hoitinga afscheid nemen bij de voetbalclub.
Wie is Janneke Hoitinga?
Voor wie haar nog niet kent stelt Janneke Hoitinga zich even voor. “Ik ben in Lippenhuizen geboren en opgegroeid en woon tegenwoordig weer in mijn ouderlijk huis. Ik heb in Groningen rechten gestudeerd en heb me gespecialiseerd in ondernemingsrecht, specifiek in governance en het functioneren van raden van commissarissen, bestuur en aandeelhouders. Daarna heb ik als onderzoeker en docent aan de universiteit gewerkt. Na een aantal jaren kwam ik tot de conclusie dat ik wetenschap en onderzoek wel leuk vond, maar ook heel theoretisch. Goede onderzoekers en goede docenten kennen ook de praktijk. Daarom ben ik de advocatuur ingegaan en dan met name gezondheidsrecht. De zorg heeft altijd mijn interesse gehad, want ik ben iemand die anderen graag helpt en voor mensen zorgt. In 2019 ben ik met mijn eerste toezichthoudende functie begonnen, bij Zorggroep Drenthe.”
Janneke Hoitinga - Mustafa Gumussu
Een functie waar u voor gestudeerd had
“Ik had er veel onderzoek naar gedaan, maar wilde ook de praktijkkant ervaren. Ik ben blij dat ik die kans heb gekregen. Ik was destijds 34 jaar en de functie was gewild, er waren vijftig sollicitanten. De jongste na mij was ruim twintig jaar ouder en anderen hadden meer ervaring. Toch werd ik aangenomen. Het was een leerzame ervaring die ik eenieder aan kan raden. Ik kreeg vaak te horen, je bent nog zo jong, wat doe jij in een toezichthoudende functie, maar je leert zoveel. Hoe organisaties functioneren, maar ook van de dynamiek in een raad en de expertise en ervaring van anderen. Ik heb er een bredere blik op het functioneren van organisaties, maar ook mensen door ontwikkeld.
Ik dacht vroeger dat het ging om zoveel mogelijk kennis te vergaren, dat je slim moest zijn en de juiste vragen wist te stellen. Natuurlijk gaat het om het functioneren en resultaten van de organisatie, maar het merendeel gaat over menselijk gedrag, interactie, cultuur en manier van communiceren. Hoe krijg je een organisatie zodanig ingericht dat dingen gebeuren zoals die moeten gebeuren. Daarvoor heb je mensen nodig met visie, maar ook mensen die daadwerkelijk voor de uitvoering zorgen en dan moet je ook nog mensen op de plek krijgen waar ze het beste functioneren.”
Daarna volgde de overstap naar het bedrijf van uw vader, arbodienst Medprevent
,,Ik ben eerst buiten het familiebedrijf gebleven omdat ik wilde ontdekken wat ikzelf leuk vond, waar ik goed in was, maar ook hoe anderen mij ervaren. Als ik meteen in het familiebedrijf was gestapt, was ik in een omgeving gebleven waar iedereen me kende en in een bedrijf gekomen waar iedereen wist wie ik was als dochter van. Dat wilde ik vermijden. Ik heb de stap ook genomen om te ontdekken of het werk bij me paste. Je moet niet op een plek gaan zitten omdat het logisch is in de opvolging. Dat geldt zeker voor familiebedrijven, want door de familieband is er een andere dynamiek. Je moet privé en zakelijk goed kunnen scheiden. Wat goed is voor een bedrijf, berust op zakelijke overwegingen. Daarvoor moeten het eigenbelang en andere persoonlijke belangen soms wijken, het gaat om het overkoepelende belang. Zelfreflectie, perspectief op zaken krijgen, leren dat mensen andere perspectieven hebben, zijn ingewikkelde processen. Zeker in familiebedrijven. De relatie is anders, omdat je lief en leed hebt gedeeld, spelen emoties een rol. Emotie die je bij andere bedrijven minder snel toont. Dat merk ik nu ik bij Sportstad zit, de relaties zijn zakelijker.”
Sportstad Heerenveen - Mustafa Gumussu
De familieband heeft niet tot problemen geleid?
,,Nee, het is gelukkig altijd goed geweest en nog steeds, maar terugkijkend hadden we bepaalde zaken misschien anders aan moeten pakken. Het eerste jaar was pittig omdat we met Corona te maken hadden, maar ik ben denk ik redelijk goed in crises, ben niet snel gestrest of in paniek. Ik denk altijd, zolang er niemand doodgaat valt het wel mee. Dat heb ik van mijn pake, die was directeur van De Zuidoosthoek en heeft veel fusieperikelen meegemaakt. Hij bleef kalm en zei altijd, als de rampen niet groter worden dan dit. Van hem heb ik meegekregen dat je moet blijven relativeren en dicht bij jezelf en de mensen moet blijven. Wat me ook is bijgebleven is wat mij beppe vaak zei: ieder mens wil graag als mens behandeld worden. Zo is het, iedereen wil waardering. En ik ben opgevoed met het idee dat we allemaal mensen zijn met ieder zijn eigen kwaliteiten en beperkingen, daar moet je je bewust van blijven.”
Dat houdt in dat je mensen vertrouwen moet geven
“Ik ben snel geneigd mensen te helpen, wat niet altijd goed is omdat je problemen ook in standhoudt. Ik geef mensen wel vertrouwen en ruimte. Eerlijk gezegd vind ik interviews als deze lastig, omdat ik liever niet heb dat het over mij gaat. Ik vind het mooier om een proces te bewaken en te zorgen dat iedereen een plek heeft, zich nuttig en gehoord voelt op een manier dat ieders kennis, kwaliteiten en ervaring benut wordt in het belang van het grotere geheel. Ik heb heus wel een visie, maar vind mijn mening niet het belangrijkste. Ik kan, ook privé, mezelf opofferen en helemaal wegcijferen. Dat heb ik nu ook met Sportstad en wat er in de gemeente Heerenveen speelt.
De vraag is, hoe kunnen we voor Heerenveen en de inwoners en in het grotere belang de juiste keuzes maken. En dat op een manier waarbij de publieke middelen zo goed mogelijk worden ingezet en aan de andere kant zo weinig mogelijk kosten worden gemaakt. De komende jaren krijgen we als maatschappij met grote uitdagingen te maken. De zorg stevent af op een bottleneck. Sport is, zeker met de huidige politieke stroming, een issue en de gemeentelijke financiën staan onder druk. En dat terwijl voor de inwoners het belang van sport, preventie en gezondheid overeind moet worden gehouden. Die publieke taak moeten we zo goed mogelijk invullen.”
Hoe kijkt u terug op het eerste jaar bij Sportstad?
“Sportstad en Medprevent lijken op elkaar. Sportstad is ook een bedrijf met betrokken medewerkers die vaak al heel lang aan de organisatie verbonden zijn. Ik ben goed en warm ontvangen. Als organisatie staan we wel voor uitdagingen. De gemeentelijke financiën komen onder druk te staan, de instandhouding van Sportstad en de exploitatie financieel gezond houden wordt een grotere uitdaging. Als we onze publieke maatschappelijke functie goed willen invullen, moeten we ons focussen op sport, bewegen en de gemeenschap gezonder krijgen. En daar moeten we de benodigde financieringsstromen voor vinden.”
Wat is daarvoor nodig?
“Daar is een visie voor nodig. Dat was ook de conclusie van mijn eerste honderd dagen-analyse. We moeten de koers wijzigen, weer toe naar de uitgangspunten waar Sportstad ooit mee is begonnen: een innovatief concept, waar sport, onderwijs en gezondheid samenkomen. En samenwerking is belangrijk. Sportstad moet een verbinder, facilitator en stimulator zijn van sport en beweging. Die stip aan de horizon moet de organisatie weer in beeld krijgen. Daarvoor moeten we voor elkaar krijgen dat de hele organisatie dat ook zo voelt, zich achter het doel schaart en dit uitdraagt.
Samen met de hele organisatie is een meerjarenbeleidsplan opgesteld. Er zijn veel praat- en klankbordsessies geweest met als doel een plan te krijgen waar iedereen een bijdrage aan heeft geleverd, maar dat ook duidelijk is. Er is een ‘praatplaat’ gemaakt met alle doelstellingen die overal in de organisatie hangt, maar bijvoorbeeld ook in het gemeentehuis. Dat vond ik belangrijk, met elkaar doelen stellen en nieuwe energie in de organisatie creëren. Daarvoor heb je succesjes nodig. De realisatie van de padelhal is daar een mooi voorbeeld van, die staat voor verandering en het proces dat gaande is.”
Sportstad Heerenveen in beweging naar 2030 - Mustafa Gumussu
En Sportstad wil meer: bijvoorbeeld de organisatie van evenementen
“We zijn bezig, onder andere met een bedrijvenweek, maar ook een festival in de zomer. We hopen dit voor juni nog voor elkaar te krijgen. Er is sprake van een concrete line-up en concerten, maar het is nog te vroeg om hier boude uitspraken over te doen. We zijn dit jaar bezig geweest met het Chinees Staatsballet, maar dit wordt een ander concept, gericht op een breder publiek. Zo’n Chinees Staatsballet is echt een nichemarkt en bleek te weinig belangstelling voor. We proberen een meerdaags evenement neer te zetten dat toegankelijker is, iets à la De Toppers. Dat moeten we prima vol kunnen krijgen.”
